Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 6. (Budae, 1838.)

sulcantur altius genae, ut pilorum vigor tempestivius emergens corrugatis cicatricibus Iiebetetur; senescunt imberbes, absque ulla venustate, spadonibus similes , compactis omnesfirmisque membris et optimis cervicibus , prodigiosae formae et pandi, ut bipedes existimes bestias, vel quales in eommarginandis pontibus effigiati sipites dolantur incompte. In liominum autem figura, licetinsvavi, ita visi sunt asperi, ut neque igni, neque saporatis indigeant cibis, sed radicibus herbarum a'aggrestium et semicruda cuiusvis pecoris carne vescantur, quam inter foemora sua et equorum terga subsertam fotu calefaciunt brevi, Aedificiis JnuIIis unquam tecti; sed haec velut ab usu communi discreta sepulclira declinant, nec enim apud eos vel arundine fastigatum reperiri tugurium potest, sed vagi montes peragrantes et silvas, pruinas famem, sitimque perferre ab incunabulis asvescunt. Peregre tecta nisi adigente maxima necessitate non subeunt, nec enim apud eos securos existimant esse sub tectis. Indumentis operiuntur linteis vel ex pellibus silvestrium murium consarcinatis; nec alia domestica illis est vestis alia forensis. Sed semel obsoleti coloris tunica collo inserta , non ante deponitur aut mutatur, quam diuturna Carie, in pannulos defluxerit defrustata. Galeris incurvis capita tegunt, hirsuta crura coriis munienteshaedinis, eorumque calcei formulis nullis optati vetant incedere gressibus liberis. Qua causa ad pedestres parum accommodati sunt pugnas; verum equis prope affixi duris quidem, sed deformibus et muliebriter iisdem nonnunquam insidentes funguntur muneribus consvetis. Ex ipsis quivis in hac natione pernox , et perdius, emit et vendit, cibumque sumit et potum, et inclinatus cervici angustae iumenti, in altum soporem ad usqueva-