Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 6. (Budae, 1838.)

Voguli; in planitie rero eiusdem usque Obium degentes, Ostiaki nominantur. Quando sint a fluvio Kama horsum retrusi, compertum nequaquam est; nonnulli ad Kamam inter Russos actutum resident, moribus ac vitae genere Russos sectantes* Dialecto hinc varia idioma proprium loquuntur. Voguli , ad boream magis recedentes, prope flu^ vium Sosva , ut Pallas observavit, enunciatione utuntur breviori acvirili; meridionales vero ad Tu* ram producta ac segni; sunt statura parvi , pelle albicantes, capillis caesiis, alboflavis plerumque , rarius fuscis, barbis raris, ad formam Calmucorum degenerant. Boreales Voguli venatui unice , Orientales Ostiaki etiam agriculturae dediti, agiles, laboribus et egestate vinci nequeuntes, ad motus ciendos promptissimi, omnesad milliacentum censentur. Praeter citatos confer Lepechin Tagebuch III. p. 15. 17—21: Falk, Topogi aphische Beitriige III. p. 461. Ehrman, Reisedurch Nord. Asien I. p. 385. Schubert, Statist. des Russischen Reiches p. 155 etc. 33. Finni gentis Ugoriae stirpes, in extremis montis Ural ad Septentrionem oris, et insulis, domi suae sunt. Paludum accolae Suomae, confiniorum Lappi, congrue dicuntur. Finniveteres a fluvio Dwina usque mare Balticum agitarant; in regione Ural montis boreali occasum ortumque versus divisi; occidentales a Careliausque Finmarkiam , orientales a Carelia usque Samojedas fuerant difftisi. Illi Finni proprie, hi Lappi sunt nominati. Finni per gentes Slavicas, etScandinavias admodum coarctati; Lappi retrusi quoque sedibus avitis. Haec causa, quae interutramque indolis , morum, culturaeque intuitu viget, diversitatis. Finni Suecorum , Russorum, quibus permixti viuunt, consuetudine rei pecuariae, artibus,