Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 6. (Budae, 1838.)

finditur, sinistro alveo Soswam, Sygwam, Kawalkowam suscipit, ac ostio amplissimo in mare Carium mergitur. Est Irtisch cum Obio piscium ditissimus, ripis utrinque fertilissimis. Humboldt, Fra ginens asiaticjues I. p. 27. Russlands Wasserverbindungen p. 253. Siewers, Sibirische Briefe bei Pallas N. Nord BeitriigeYII. p. 250. Lebedour, Reise in den Altai I. p. 403. 409. Gtnelin Reise dufch Sibirien IV. p. 201. Erman, Reise durch Nord-Asien I. p. 476. Scherer, Nordische Nebenstunden I. p. 28. etc. §. 10. Regionis Uralensis meridianae promontorium vastitas (Steppe) 50 — CO milliaria lata ac centum longa a fontibus fluvii Irtisch usque ostium Gembae vel Jembae, ad inare Caspium , cingit. Terra sabulosa , conchiliis minutis mixta, sale praecipitato saturata, arjuarum , si lacus salsos, rivulosque, qui torrente sole siccantur, demas, inops; ideo arborum ac sementis producendarum incapax. Inundationis, quam a mari ab ortu occasum versus passa est, indicia ostentat. Per deserta haec sunt gentes ex Asia in Europam infusae, ac merces inter Orientales et Occidentales commutatae; communicantur hodiedum quoque viis quatuor: una superior, fluvio Ural ad Urbem Uralsk secto, per torrentes Usus nominatos, Saratowiam; altera infra stagnum Kamis - Samara Astrakanum ad Wolgam ducit. Tertia meridiem versus per saltus aridos, Narin vocatos, quarta ab oppido Saratschik iuxta Caspium mare ad eandem Urbem Astrakan ascendit. Parte orientali Kirgischiorum, occidentali Kalmucorum insolentes turmae vagantur. V. Wiehtnann, Darstellung der Russisehen Monarchie. Leipz. 1813. p. 109. Gmelin, Reise durch Russland in den Jahren 17C9— 1774.