Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 1. (Budae, 1833.)

tibus, el praedictorum Commendatoris et fratrum non comparentium eontumaciam aceusantibus, et in eorum contumaciam , non comparendo ad respondendum dicto libello, in eamdem possessionem se mitti petentibus; praefatus Abbas, reputans eosdem Commendatorem et fratres exigente iustitia, contumaces, propter huiusmodi eorum contumaciam in non comparendo ad respondendum dicto libello ? recepta prius informatione summaria, praefatos Capitulum in possessionem percipiendi dictas decimas, in eodem libello petitas causa rei seruandae, mittendos fore decreuit et misit. Et tamen, quum ab liuiusmodi decreto, et — non fuisset infra tempus legitimum appellatum, ac praefatus Henricus Commendator infra tempus a iure statutum, non curans super praemissis iuri parere, easdem decimas pro se et alys percipere praesumeret, dictosque Capitulum in possessione percipiendi eas decimas contra iustitiam impediret; praefatus Abbas, quum praemissa adeo essent notoria, quod nulla poterant tergiuersatione celari, eumdem Commendatorem Canonice moneri fecit^ vt infra certum alium peremptorium terminum competentem aJj huiusmodi perceptione et impedimento desisteret, vel interim coram eo caussam, si quam liaberet, rationabilem allegaret, cur monitioni huiusmodi minime parere deberet; pro qua praedictus Commendator infra praedictum vltimum terminum, vel post, eidem monitioni parere contumaciter non curans, nullam proponens causam rationabilem, pro qua ei parere minime teneretur; praedictus Abbas in eundem HenricumCommendatorem excommunicationis sententiam, iustitiae exigentia, promulgauit. Quare prae-