Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IX. Vol. 1. (Budae, 1833.)

niensi, eiusdemque Suftragancis salutem et apostolicam Benedictionem. Dudum non sine amaritudine mentis accepto et etiam facti euidentia proh dolor toti mundo notum reddente, quod gentes iliorum infidelium paganorum, quae yulgari linqua Turchi vocantur, sitientes apertis faucibus sanguinem populi Christiani, et ad ipsius exterminium, fideique Catholicae anelantes, collectis suae viribus nationis , a certis tunc retro continuatis temporibus cum maxima quantitate lignorum naualium armatorum(sic) in partibusRomanie aliisque locis fidelium conuicinis eisdem , Christianorum fines per mare fuerant ingressi , et in Christianos ac loca et insulas eorundem attrociter saeuientes per mare discurrerant, et incessanter discurrere non cessabant, dampnificantes et depopulantes loca et insulas fidelium partium earumdem , ipsasque incendio miserabili supponentes, et quod erat nephandius, fideles eosdem in praedam abducebant , ipsosque subiiciebant horribili et perpetuae seruituti, vendentes eos vt animalia, ipsosque ad abnegandum fidem Catholicam compellentes, quandoque insulam nigripontis diuersis temporibus et vicibus cumeorum iniqua potentia et furore seuissime feritatis hostiliter inuaserunt, et post depopulationes, incendia, cedes et spolia per infideles ipsos indicta et aliis insulis ac terris dictarum partium inmaniter perpetrata , innumerabiles personas fidelium eorundem cepisse, ipsasque redegisse proh dolor asserebantur in seruitutem predictam. Nos tunc de huiusmodi prauis conatibus et oppressionibus, quos fera paganitas in eosdem fideles sic attrociter exercebat, condolentes in intimis, et propterea vias et modos exquirentes, vt statui dictorum Christia-