Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 7. (Budae, 1842.)

Cap. I. inquiens: „ Inter Basternas et Roxolanos suntC h u n i." Sedes ipsorum deseripsit vberius Procopius de bello Persieo Cap. X. p. 241. edit. Yenet. p. 28. edit. Paris. „Taurus, Ciliciae mons, in Cappadociam primum excurrit; inde, in Armeniam , Persarmeniam , Albaniam, Iberiam, et circumpositas, qua sui, qua Persici iuris ac ditionis gentes. Etenim euadit in immensum, et processu immane, quantum cum in latitudinem crescit, tum in altitudinem. Vltra Iberiae fines inter summas angustias trames quidam stadiis L. in longitudinem patet, et praerupto alque insuperabili monte sic terminatur, vt exitus nullus appareat. Ibi portam duntaxat, quam diceres arte et manu factam, molita est natura; eam vetusto nomine Caspiam appellamus. Iiinc late se campus aperit equitabilis et vbertim riguus. Regionis pars rnaxima alendis equis accomoda est, spatiisque porrecta planissimis. Ibi omnes fere populi, quos Ilunnorum nomen complectitur, habitant, eorumque sedes ad paludem vsque Maeotin pertinent." Firmat Agathias Lib. V. p. 107. edit. Yen. 154. Paris: „Hunnorum gens olim habitauit circa eam Maeotidis paludis partem, quae subsolanum ventum versus spectat, erantque Tanai flumine magis Septemtrionales; quemadmodutn et aliae barbarae nationes, quotquot intra Imaum montem in Asia consederunt. Hi vero omnes communiter Scythae et Hunni vocabantur , priuatim autem secundum nationes, nonnulli eorum Cotrigori, alii Vtigori, alii Vltizuri, et Burgundi dicebantur; alii aliter ex Patria cuique, atque vsitata appellatione nominabantur. "