Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 7. (Budae, 1842.)

pes varias diuisionem, cum locis , quae itinerantium Jitterae e seculo XIJI. attigerunt, illustrata videmus, et linguam e vociJms, quas adnotauit, communem agno­scimus. Vide. Des KaiserJ. Russ. Gesandten Nic. von Murawiew Reise durcli Turkemanien nacJi Cliiwa in den Jahren 1818 — 20. UeJjersetzt von Ph. Stahl , in zwey Theilen. Berlin 1824. hei Reimer. 22. Quod vltra est, Maiorum nostrorum (sieut aliarum quoque gentiuin) incunabula nebula tegit. Ad ea videtur alludere Plinius dicens: „V1­tra flumen Jaxarte, quod Scjthae Sylin vocant, suntScjtharum populi. Persae illos Sacas in vni­uersum appellauerunt a proxima gente; antiqui Aramos." L. VI. cap. IX. A r a m i autem, Home­ro et Ilesiodo noti, erant populi inter Phaenicen , Taurum , Tigridem, et Palaestinam, Graecis dicti Sj rri: Iosephus Flauius Antiquit. Lib. 1. c. VII. Geneseos XXXI. v. 20. 24. Sed haec; nominis item „Magyar" originem, viderint, quibus vaca­uerit; *) operae pretium est magis, Maiorum no­strorum indolem, genium , studiaque in Patriam, Principem , ac erga Hospites paucis adumbrare. *) *) In Diplomatilms Stirpis Arpadianae, quae mihi in ma­nus venerunt, protograpJiis, memini me legisse no­men gentile : M o g o r , M o g y e r , M a g y e r , et in Caroli Roherti dc A. 1314. distinctissime: Magyar ; nunquam M a g e r , vel Moger; quibus proin M o­ger, in MSS. Belae JNotarii illis seriore , conuellitur. 25. Magyarorum auitae libertatis tuendae studia ac media expressit Leo Augustus, cui a sa­pientia nomen: ,, Consecuti, inquit, scimus re­rum Turcicarum scientiam vsu et mediocri experi­antia : cum eorum auxilio contra Bulgaros vtere-

Next

/
Thumbnails
Contents