Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 7. (Budae, 1842.)

spicato conalu, obmutiueiint." Diss. Critic. I. j. 1. „De Hungaris: Hungaros ex interiori Asia venisse , consentio etiamnum Deguignesio. — In valias tribus per Asiam dispersi pars illorum ad fluuium Irtiscli primum consedit — inde, vrgentibus ab orlu aliis populis, sensim ad Iaicum et Volgain progresi domicilium liic fixere." Historiae Ilegum Hungariae Parte I. §. I. edit Bud. A. 1801. §. 6. Qui Historiam Patriae in regia Scientiarum Vniuersitale Hungarica sunt professi: vt in re fit ambigua, Duum virorum, quos laudauiinus , sententias plus minus sunt amplexi. Celeberrimus Ilistoricus noster, Sleplianus Katona, totam de origine H u n n o r u m quaestionem postremum in medio relinquens, in auitis Attilanorum sedibus Ammiani Marcellini auctoritati subscripsit: „Iuuat deliis, inquit, Ammianum Marcellinum, teslem Synclironum, audire; qui sedes ipsorum ac mores ita depingit (Lib. XXXI. cap. II.) ,,IIunnorum gens, monumentis veteribus leuiter nota, vltra paludes Maeoticas, glacialem Oceanum accolens, omnem modum feritatis excedit. " IJistoriaeM. Ecclesiae Colocensis Prodromo. P. I. p. 46. His proin in sententiam Consocii sui, qui ipsos ex vllima Tartaria, Chinae ad Septemtrionem opposita, eduxit, transiit. Quod auitas Ilungarorum sedes respicit, anonymi Belae Begis Notarii auctoritatem sequutus ait: „ Vnde Hungari suam originem duxerint; cur auitas sedes suas deseruerint, Anonymus Belae Notarius in iitteras ita retulit: „ Gens itaque fortissima , et bellorum laboribus potentissima, — de gente Scytliica duxit originem. Et terra illa nimis erat plena ex multitudine populorum , inibi generala ; vt nec alere suos sufliceret, nec cape-