Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VIII. Vol. 3. (Budae, 1832.)

In his, qiiae ipsos hafjuisse, scriptuf-a sacra tCs(atur, nequaquam ius istis vtendi, seu consumendi competierit, nec ilJa vendendi seu donandi ius habuerintj ailt ex ipsis alia aquirendi; quae tamen ipsos de praemissis fecisse Scriptura sacra teslalur, seu ipsos potuisse facere supponit aperte; ccim talis assertio ipsorum vsum et gesta euidenter inciudat in praemissis non iusta; quod vtique de vsu , gestis seu factis eiusdetn Redemptoris nostri, DeJ filii^ sentire nefas est^ scripturae sacrae contrarium et doctrinae Apostolicae inrmicum; delibcratione tam cum fratribus nostris, sanctae Romanae Ecclesiae Cardinalibus, quam cum multis Archiej)isCopis et Episcopis, aliisque Ecciesiarum Praelatis, nec non et cum pluribus sacrae Theologlae Ma'gistris, et vtriusque iuris ProfessoribUs, praehabita diiigenti, ac de eorumdem fratrum consilio assertionem praedictam pertinacem, deinceps erroneam , fore censendam merito et haereticam, per nos fuerit declaratum. Subsequenter quoque ad audientiam nostram perducto, quod quorumdam mentes, sic pater dicebatur mendacy excoecasse, quod ausu nefando, ac petulantia improbd ausi fuerunt defendere publicc pl-aefatam damnatam haeresim, ac etiam approbare: videlicet qund Christus et eius Apostoli in his ; quae habuisse legimtur, tantum habuerant, absque iure aliquoy simplicem vsum facti; ex quo, si verum esset, sequeretur, vsum Christi fuisse non iustuni, quod profecto blasphemiam continebat, et erat catholicae ftdei inimicum; cum hac de pertinaci animositate et erronea, noii esset dubitim processisse omues et singulos, qui verbo et scriplo, per se vel iilium, seu alios publice taiia pracsumserunt, in