Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi VI. Vol. 1. (Budae, 1830.)

statione et querimonia publice demonstrarunt: quod eumdem Saulum, Dominicus Sclauus, nunc in turre haereditaria commorans, captiuari fecisset, et de captiuitate sua non remisisset diu detentum, doliec duos filios suos Dominico, noinine obsidum, pro obstagio obligasset ita , vt Priuilegium Stephani V. quarti Belae, filii Piegis, quondam illustrium regum Hungariae, felicium recordationum super libertate eiusdem Sauli et suorum cognatorum concessum eidem Dominico statueret, pariter et asignaret; Cum itaque ipsum priuilegium continens in se formam paiuilegii eiusdem Domini Belae Regis, eidem Dominico tradere pro redimendis suis filiis compellatur, petiit a nobis instanter, vt ob vberiorem caLitelam, supra scriptos, seu tenores eorum priuilegiorum in tenorem praesentium transferri, transcribi et redigi faceremus ; cuius quidem priuilegii Domini Stephani regis talis est; Stephanus (v, ad an. 1270.) Item patentes litteras Domini Ladislai IV. condam Illlustrissimi regis Hungariae, nobis praesentarunt in haec verba: Nos Ladislaus (v. ad an. 1288.) Nos autem petitioni eiusdem Sauli, et cognatorum SLiorum satisfucere cupientes, sumplus et tenores praedictorum priuilegiorum regalium, nec non patentium litterarum, in tenorem praesenlium transferentes sine additamento, et diminutione, sicut est promissum, promittimus in publicam formam nostri priuilegii inserendo, quandocunque nobis fuerint reportatae. Datum anno Domini Millesimo, ducentesimo, nonagesimo, in vigilia Sancti Laurentii Ylartjris. Insuper iidem Nobiles adiecerunt: Quod cum priuiJegium Domini Belae regis per Petrum Palatinuin, /ilium Magistri Matliaei, de generatione Chak, et