Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi V. Vol. 1. (Budae, 1829.)

A. Ch. 1271- Idem Stephanus Saxonibus d* Scepusio ani­plissimas largitur immunitates, et his commensas oh­ligationes praescribit. Steplianus , Dei gratia, Hung. Dalm. Croatiae, Ramae , Seruiae, Gaiiiciae , Lodomeriae, Cuma­niae, Bulgariaeque Rex. Omnibus tam praesenti­bus, quam futuris, praesentem paginam inspectu­ris, salutem in omnium saluatore. Regiae sublimi­tatis immensitas, cuius est in subiectorum opulen­tia et populi multitudine gloriari, solet suorum formam libertatis subditoruin, et solutionum, ac seruitiorum meritum, siue modum misericorditer moderari, vt populis certa lege fruentibus, eorum numerus augeatur. Proinde ad vniuersorum noti­tiam harum serie volumus peruenire: Quod, cum per transitum Domini Belae, illustris regis Hun­gariae , Patris nostri charissiini, felicis recordatio­nis, ad nos regni gubernaculum deuenisset iure successorio, seu ordine geniturae, placuit nobis inter cetera, libertatem fidelium Nostrorum Ho­spitum, Saxonum de Scepus , gratiosius reforma­re, concedentes eisdem hunc statum et gratiam li­bertatis: quod nobis ratione terragii singulis an­nis trecentas marcas fini argenti, cum pondere Bu­densi, in festo B. Martini Confessoris soluere tene­antur; quibus solutis ab omnibus exactionibus, et collectis, dicis et vectigalibus, quae in regno no­stro exigi contigerit, sint Jiberi penitus et exem­ti. Deinde cuin nos in regno nostro, vel extra re­gnum exercituare, vel militiam exercere, coegerit temporis necessitas, vt parati cum quinqua­ginta viris armatis lanceatis venire teneantur, sub vexillo regis viriliter pugnaturi. Cum autem nos prouinciam intrare acciderit, quotiescunque

Next

/
Thumbnails
Contents