Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IV. Vol. 3. (Budae, 1829.)

consuetudinem, ad se, et suos proximos deuolu­tam fore asserit, sibi confirmare dignaremur, quam scilicet particulam terrae, nec non et terram Clii­cher praedictam cuinsyluis, pratis et fluuio Lator­za, ac yado in eodem babito, olim excellentissi­mus D. Colomanus Rex , bonae memoriae, medi­antibus suis litteris donationalibus coram nobis in specie praeproductis, sub metis inferius declaran­dis, in iisdein litteris contentis, et specificatis con­dam Iobanni Fridriae Prurentis(V) scilicet An­dreae, Franta dictis, Proauo scilicet eiusdein Zu­buzlo , suisque posteritatibus pro fidelibus seruitiis in perpetuum donasse dignoscitur. Quarum prima meta incipit a Septemtrione, iuxta aquam Vince tresso, et currit inde ad cacumen montis H egy­fucb, inde ad partem meridionalem ad locuin Matramolue , et ibi est meta terrea, et inde per longum spacium eundo girat se ad angulum sj luae, quae vocatur Laborheg, et currit per spatium ad aquam Martinpataka; inde exit, et vadit ad lo­cum, vbi quidain riuulus nomine Chrasztha triplicatur : ab liinc vadit vsque ad stagnum, M e 11y m o c h a r, ad quod aqua defluit, tempore inundationis, de B u z s n a t v r i n n y e (?) supra quoddam fossatum , iuxta ripam aquae Latorza existens; ab hinc per ipsam aquam Latorza , refle­ctit ad partem meridionalem , et vadit vsque ad inetas terrae Bis vocatae; et sic terminatur. Nos igitur petitioni ipsius Zubuslo consensum praeben­tes et fauorera, supra dictam terramrursus ad prae­fatam terram Chicher applicando , easdemque ei­demZubuzlo, et per eum Laurentio, Simoni, et Lurando proximis suis, ipsorumque heredibus, et posteritatibus vniuersis duximus cum oinnibus vti-

Next

/
Thumbnails
Contents