Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IV. Vol. 2. (Budae, 1829.)

bis per stipulationem legitimam , non exstiterant seruate, irritam iudicamus et inanem; istamque ratam decernimus atque firmam. Ceterum priuiJegium nostrum , quod Iolianni Comiti, et fratriJJUS suis super donacione Comitatuum YVvnodol et Modros, per dictum AuLim nostrum, .Belam, et Patrem nostrum Andream, Reges factam; et super confirmationem priuilegiorum eorumdem recoIimLis nos dedisse; nec non et priuilegia dictorum Progenitorum nostrorum, felicium recordationum, ad tollendas prolixitates eisdem insertas, super qLiiJras possent imposterum dubietates suboriri, et determinate ponentes in subscriptis, quibus seruiciis ipsi et lieredes eorum noJjis et lierediJjus nostris obligati de cetero tenebLintur, presentibus inseri ad cautelam de verbo ad verbum in hunc modum fecimus (vide ad an. MCXCll l). Item alitid priuilegium Andreae Regis, Patris 110stri ( vi. ad an. MCCXVIII). Nos itaque promissas concessiones dicto Ioanni Comiti, et fratribus suis praenominatis, a progenitoribus nostris [»raefatis, et noJ)is singulas approbantes, seruicia , quae praetextu terrarum praefatarum nobis facere tenebuntur , eis assunimentibus taliter duximus limitanda: videlicet, quod quamquam Comitatus ratione de Modoros ex ordinacione sepedicti Eele regis, aui nostri, cum decem loricis in regno nostro, et cum quatuor extra regnum seruicia facere teneantur, et postmodum ex ordinacione nostra seruicia vtriusque Comitatus Wynodol scilicet, et Modrus in vnum coinprehendenles, decreuimus, vt cum in maritimis essemus personaliter conslituti, in maii nobis galea, et saycia, teneantur deseruire, et praeterea in reguo cum tribus iniiiliJius decenter