Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IV. Vol. 2. (Budae, 1829.)

raerita cumularat, nostra gratia prouidentes, iurc perpetuo duximus conferendas. Eo autem viam vniuersae carnis ingresso, post aliquod tempus filii sui, Stephanus scilicet, Nicolaus, in obsequiis nostris continue commorantes, nostram adierant praesentiam, humiliter supplicantes, vt., quemadmodum Patri eorum terras memoratas liberaliter dederamus, sic et donationem ipsam eis nostro dignaremur priuilegio confirmare. Nos igitur animaduersione debita insignem patris eorum fidelitatern recensentes, et quod idem in quodam exercitu nostro in Ruscia, ab hostibus captus, et diuersis cruciatibus interemtus, diem miserabiJilcr claiisit extremum; vt suae fidei memoria in exemplum posteris relinquatur, et pro sui sanguinis ellusione, et quia dicti filii sui Patris vestigiis iugiter imitantes, aptos se ad obsequendum et sedulos exhibebant; aduertentes, quod nobis et heredibus nostris ex eorum seruitiis diuersa possent comrnoda prouenire; sicut Patri eorum terras memoratas, sic et eis, et eorum heredibus , heredumque successoribus dedimus et contulimus ex plenitudiue nostrae gratiae in perpetuum possidendas ; ita tamen, quod ipsas terras vendere nonpossint cuiq u a m s i n e n o s t r a p e r m i s s i o n e e t I i c e ntia speciali. Vt autem praemissa nostrae liberalitatis donatio, seu donationis iunouatio, robur obtineat — — Datum anno incar. Dom. MCCL. regni autem nostri anno XV. " Ex MSS. Mallyoianis Katona Tom. VI. p. 139. sq. Meniinit obiter Belius ( Not. Hung. Tom. II. p. 346.) alterius quoque donationis a Bela lioc aiino cisdemfactae.