Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IV. Vol. 2. (Budae, 1829.)

(7/. 1250. /(V^w Bfla vendllionem lerrae Futak , ad monasterium de Sarvdr pe> tinentis , eiusdem restaurandi gratia , ratarn habet% J3ela, Dei gratia, Hungarie, Dnlnialie, Chroacie, Rame, Seruie, Gallicie, Lodomerie, Cumanieque Rex. Omnibus Christi fidelibus, ad quos praesens iittera peruenerit , salutem in omnium saluatore. Que regio vigore stabiliuntur et consensu, optinere merentur perpetui roboris firmilatetn. Proinde ad vniuersoruin tam presencium quam futurorum noticiam harum serie volumus peruenire , quod constiluti in nostra presencia dilecti ac lideles Nostri, Stephanus, Banus tocius Sclauonie , Priuartus Keled, filius Chepani, Tvba Andreas, fdius bani, Opoy filius Opoy, et Ladizlaus cum fratre suo Aladario , sua nobis assercione patefecerunt: quod cum monasterium de Sar\var, cuius sunt Patroni, in episcopatu Transiluano situm, quondam celebre, et possessionibus opulentum, ex generali subuersione Tartarica lam ex ruinis aedificiorum dicti monasterii, quam depopulationibus possessionLim eiusdem, adeo periisset, qLiod etiam adhuc vix addici valeat, vt resurgat: quandam terram Ecclesie memorate , quae F u t o g, et a quibusdam B a t k a y nominatur, vacuam et omnino desertam , in Comitatu Bachiensi existentem, fideli noslro lohanni, filio Mathei, fratrique Dominici magistri, ad reformationem prefati monasterii pro triginta marcis argenti, se pari voluntate ac consona vendidisse; vt per subuentionem pecunie prenotate, aliqualiter ad statum possit resurgere meliorem. Nos vero ad instantiam parcium, quia memorati S. Banus, et Priuartus eorumque cognali protestati sunt , se