Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi IV. Vol. 1. (Budae, 1829.)

hbmeh aliud est isub coelo, in quo Salual i oporteat, liostes eius exstinguere moliuntur; propter quod tanto fortius quilibet princeps catholicus in adiutorium erus deberet assurgere , quanto fidei suae munimine $ in fundamento et fundatore ecclesiaC stabilita, cernit apertius vitiari, et nos nou tam prb quiete romanae Ecclesiae , quam pro tranquillo statu cunctorum lidelium Iesu Ohristi concilium prouiderimus euocandum ; non credebamus, nec adhuc crederC VolutnUs, ab aliqiio filiorum Ecdesiae, et praesertim a te , quem inter ceteros reges catholicos sinceritatis brachiis aniplexamur, diilicultatem aliquarti ingerendam, sed per te tepidos, si qui essent, fortius ad hoc potius aceendendos. Licet autem pro excusatione praelatorum regni Vngariae preces et litteras nobis direxeris destinandas, et nos , quia tibi et eis fexpedire non vidimus, maguificentiae regiae prout decuit, duxerimus respondendum, si tamen ad te nostrae litterae peruenerunt ; quia tamen eadem nuper per alias litteras tuas , quas benigne recepimus , nostris auribus inculcasti, quasdam difficultates et viarum pericula , in eisdem litteris exprimendo ; regalem Excellentiam rogamus , monemus et hortainur attente, quatenus quid saluti, quid famae, quid horiori tuo expediat, pruderiter attendens, aegre non feras, si contra honorem tam nostrum, quam tuum nequimus annuere postulatis; quum iam per Dei gratiam ita de via, qua tute ad sedem apostolicam accedere valeant, congrue sit prouisum, quod per loca discriminis, seu terras inimicorum Ecclesiae, ipsos habere transitum nullatenus oportebit ; super quo per nuncios nostros piene poterunt edoceri. Datum LaH *