Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi III. Vol. 1. (Budae, 1829.)

A. Ch 1217. Idetn Andreas oppido S. Benedicti de Grdri immunitates et praerogatiuas de Alba concedit. Jn liomine sanctae Trinitatis , et indiuiduae vnitalis. Andreas, Dei gratia, Hungariae Dalma­tiae ,,Croatiae, Ramae, Seruiae, Gallitiae, Lodo­meriaequae Rex, iu perpetuum. Munificentiae re­galis immensitas, Jicet etiam ad extraneos bonae commendationis fragrantia dilatari debeat, ad illos tamen copiosius munificentiae dona tenetur diffun­dere, quorum temporalium bonorum impensu si­bi fideliter obsequuntur , et in olferendis oratio­num sacrificiis pro parte regis, et regni Deo iugi­ter et deuote famulantur. Cum itaque cunctarum Ecclesiarum, in regno nostro CJiristo militantium, illarum tamen maxime, quarum specialis cura, iure patronatus nos attrahit , dominicae pietatis intuitu , curis et defectibus diligenter *et deuote , et circumspecte prouidere tenemur: Praesentium atque posterorum notitiae clarescere volumus, nos liberalitate regia concessisse, quatenus cuiuscun­que nationis homines , Saxones videlicet, Uunga­ri, Sclaui, seu alii ad terram monasterii S. Bene­dicti de Gran commorandi causa iam conuenerunt, vel conuenire voluerint, praerogatiua eiusdem li­bertatis iure perpetuo gaudeant, qua hospites no­stri in Pest, Albae vel 13udae commorantes au­thoritatis regiae priuilegio tranquillitate perpelua perfruuntur; sub his videlicet exceptionibus: qua­tenus de omnibus prouentibus et comnibditatibus, quae ad regiam iurisdictionem pertinent, tam in tributis et descensibus , quam in liberis denariis et ponderibus, seu aliis quibuscunque debitis, quae in reguo nostro solent, et etiam possenl emergere, nec lisco, nec cuiquam hominum respon-

Next

/
Thumbnails
Contents