Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi III. Vol. 1. (Budae, 1829.)

uitur. Vnde ego assensum praebeo, ac supplieo vestrae paternitati, quatenus prouisionem, ac concessionein monasterii praedicti factam a Rege Fratribus eiusdem, dignemini apostolica auctoritate approbare, ac confirmare, et statuere perpetuo obseruandam." Ibidem p. 1G0. A. Ch. 1217. Honorius PP.IIl. Andreae II. R. H. de oblata Orientis Iniperio gratulatur, adpetitionemque respondet. Illustri Regi Yngariae. Illa dilectionis praerogatiua tuam personam dileximus hactenus , et diligimus, quod libenter admittimus preces tuas, in quantum cum Deo et nostra possumus honestate. Nec tua miretur sublimitas , si vsquequaque precibus, quas nuper nobis per tuas litteras porrexisti, ad praesens non duximus annuendum: quoniam nobis de iis, quae petebantur, plene constare non poterat , nec a circumstantiis eorumdem quas in illis attendi potissimum oportet. Ex ipsarum sane accepimus litterarum tenore, quod, qUum toto desiderio ad terrae sanctae liberationem aspires ; firmum habuisti propositum, iter peregrinationis accipere in termino, distincto in concilio generali j sed arduus de nouo casus emergens, videlicet, quod vniuersitas Latinorum in Graecia commorantium, adte suos nuncios destinarunt, in Iraperatorem Constantinopolitanum te, vel nobilern virum, Comitem Antissidiorensem, tuum socerum, electuros, praedictum terminum te praeuenire compellit. Ynde nobiseisdem litteris supplicasti, vt vniuersis crucesignatis nostris curaremus litteris intimare, te per terram ad eiusdem terrae