Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomus II. (Budae, 1829.)

dicauit, confitemur et praedicamus; nihil ex Synodalibus Sanctorum Patrum decretis innouantes, nec adiicientes Euangelicis et Apostolicis verbis ad. vnum apicem vsque, vel iota vnum. Didicimus enim a Gentium praecone, quam grauis impendeat iis poena, qui talia audent. Etsi enim ego , inquit, vel Angelus de coelo annunciauerit vobis praeter id, quod accepistis: anathema esto. Hoc metuentes viuificam et incruentam hostiam , vt qui accepit a Domino, nobis tradidit, sic exhibemus; Iudaicam quidem humilitatem, et Legis umbram superascendentes: cum Iesu autem, et eius disqipulis in sublimis gratiae palatium conscendentes, et panem comedentes, non afHictionis, vt Lex ait, sed laetitiae, et cor reuera confirmantem. Quodsi, vt Pastores illi, desipuimus (quod absit, nec tantum in nos possit malignus ) de quibus Ieremias Propheta lamentans ait: Sacerdotes non dixerunt, vbi estDominus? Et qui legiadhaerebant, nesciuerunt me; et pastores in me impii fuerunt. Si tales videbamur, Sanctissime Pater; quonam pacto posses nos aliter nominare, quam oues errantes et drachmam perditam , et multorum dierum mortuum in sepulchro iacentem? Verum ne eam de nobis opinionem concipias. Nequeenim aliud nouimus fundamentum, quam quod substructum est: eademque tecum praedicamus, et docemus ego, iique omnes, qui ad magnam, apostolicamque sedem

1 pertinemus, Constantinopolitanam. Et vnus, qui ia vtrisque Ecclesiis personat sermo fidei, idemque sacrificatur AgnLis, qLii tollit peccata mLindi, Christus , inter Occidentales Antistites, qui SLib tLiLim principale CLilmen agLint, etnos qui ab oriente sole sublimi Constantinopolitana se-