Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomus II. (Budae, 1829.)

sl. Ch. 1155. BasilLus /1. Episcopus Thessalonicensis acl Hadrianum PP. IV. vnionem praeexistere rescribit. Legimus tuam epistoJam, sanctissime Papa, ex qua perspeximus ingenii tui sublimitatem, liumilitatis profunditatem , Iatitudinem tuae dilectionis erga Deum, et affectionis, per quam non coangustatur apostolicum cor tuum, quin potius viscera dilatantur ad suscipiendum, aquirendumque omnium Ecclesiarum Christianos. Vocem tuam asrnoD uimus per litteras, alloquenlem nos ad aures, mentisque intima: audiuimus loquentem vt patrem, vt pastorem, vel potius Archipastorem. Namquasi pater filios, qui a te abalienati videntur, sub paternos sinus tuos cogis, eorumque sollicitudinem habes; qnasi pastor autem, vt oues errantes reuocas, quasi pastorum pastor, pastoralem tuam et diuinitus infusam scientiam nos doces, ne greges negligamus, sed totis viribus prospiciamus, vt ei, quod male habet, sedulo medeamur. Audiuimus reuocantem ad se ipsum, et ad vocem tuam conuersi sumus. Plane si alienos a tua sanctitate filios nos ipsos existimassemus, aut longe a pastorali cura tua separari voluissemus, nequaquam agnouissemus, vt paternam vocem, neque ad pastorem receptui canentem conuersi fuissemus. Nam iuxta verbum Domini, nemo vnquam noscet extraneorum vocem, sed potius ab ea fugiet. Quid igitur ad nos errantis ovis similitudo, sanctissime Papa? Quid imago amissae drachmae? Nos enim e sinu tuoexcidisse negamus, et filiorum appellationem, aut pastoralem curam non refugimus, vt tale conuicium nobis exprobretur. Tuto autem, ac firmiter Dei gratia stelimus in Beati Petri confessione, et quem ille confessus est, et prae-