Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 7. (Budae, 1843.)

Art. XVI. Et ut pracmissa , sicut scripta et enarrata super expeditionibus exercitualibus undecunque contra Iuimicos Regni Hungariae insuUantes, futuris semper temporibus successivis pro defensioneRegni faciendis , verum tamcn, quia inter respectum Guerrarum, Turcarum, et Hussitarum , distincte et separatim fieri debent expeditiones exercituales, ideo haec, quae sequuntur, Majestas Regia duxit jjraemissis addenda. Art. XVII. Jam quia Dominus Rex est certificatus , quod oratores liussitarum modis omnibus in sacro Basiliensi Concilio existerent, cum pleno mandato in materia fidei, qui, uti spes firma habetur, suscepta a sacro Concilio plena informatione dimissis erroribus ad obediendum Sanctae Matri Ecclesiae se reducent, et quia etiam ab ipso Sacro Concilio jam frequenter et litteris et nunciis monita est ipsa Majestas, ut personaliter se ad lpsum Concilium conferat, tiun pro facto fidei, tum etiain reformatione morum, et pace Christi fidelium quorumvis, ipsiusMajestatis attento, quod reditio Bohemorum, Hussitarum in facto temporalitatis, sine ipsius principalitate debite et faciliter fieri non posset, cuni et hoc idem scriptum est a Conciiio ejus Majestati, attenlo etiam, quod temporale Dominium Bohemorum concernit suam Majestatem. Decerint itaque Majestas sna, negotiis imperialibus in Italia, et specialiter cum Florentinis ad s'atum votivae dispositionis deductis , citius ut pOteril, ad ipsum Basileense Concilium transire, ubi, si ipsi Bohemi Hussitae ad obediendum Ecciesiae et voluntatem (unitatem) lidei reducti exstiterint, sicut spes bona habetur de eisdem, ex tunc sine armis Regnum Ilungariae cum terris ab eisdera cccupatis plenarie Jiberabitur ab Hussitis,