Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 6. (Budae, 1844.)

et egregius Andreas, filius Nieolai, fiiii Tliomae de Chap, regie nostre Maiestatis aulicus, et nostre familiaris societatis Draconice, seu Draconistarum collega ac domesticus et continuus commensalis, 111 obsequiorum gratuitis meritis, sincerisque et laudabilibus complacentiis , a juventutis sue temporibus in nostris prosperis agendis et adversis, celsitudini nostre intrepide exhibitis et impensis, quedam arma seu nobilitatis insignia ostendit, in quadam carla depicta seu descripta, ieonem videlicet aureum, disiunctis pedibus ante et relrorsum, cum cauda sursum erecta et reflexa, per modum animalis huiusmodi gradientis; in dextero pede erecto sub vngula sagittam cruentosam, continentem et per oculum dextrum ieonis, totamque faciem eiusmodi per directum, hostiliter percussam, seu sagittando transmissam; in clipeo eius campus Lasurino, seu celestino colore erat per totum depictus, qui etiam clipeus dracone cruce rubea in dorso signato, ctim pedibus quatuor ante et retro disiunctis et pennis quasi divisis, ex utroque latere fuit circumdatus et circurnflexus; cuius draconis os apertum et inter dentes albos iingua rubea extensa, roptro subacuto et auribus erectis videbatur. Cuius draconis collum cauda propria tripliciter circumdedit et circumflexit, cuiusque caude finis seu pars extrenra erat erecta. In acie vero clipei eiusdem galea, seu cassis superposita fuit, more armigeroruin seu militari tectura, etiam coloris lasurini seu celestini, a parte superiori in parte inferiori coloris crocei cooperta et mczotthata, per czottas anle et retro dependentes , tamquam vento vel alis (aeris?) impetu recenti seu veloci agitatas. In summitate vero galee seu cassidis pro crista leo aureus, ore aperto