Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 5. (Budae, 1842.)

sam rebellionem et inlidelitatem saepe dicti IJerwojae prudenter et solerter animaduertentes, praemissorum quoque nostrorum decretorum et edictorum mandata merito formidanda agnoscentes, qui considerantes etiam , vt ipsi semper et ab antiquo nostris et olim Serenissimis Principibus, Domino Ludouico Regi, beatae recordationis, Patris et soceri nostri, carissimi, ac etiam aliorum Dominorum Regum, nostrorum praedecessorum temporibus, fideJe et incorruptum membrum sacrae coronae regi Hungariae , lnuiolabilis fidelitatis constantia, absque vllius infidelitatis repreliensione extiterant, potius ad sinum nostrae Vlaiestatis conuolare, et debitam, prout tenentur, nobis et sacrae coronae praestare obedientiam , volentes quam rebellionis alicuius contaminari mendo, aut infidelitatis nota qualibet denigrari; iidem Nobiles, ciues, et tota communitas se et dictam nostram ciuitatem Spaleti nostri culminis et sacri nostri diadematis diticni, tanquam eorum naturali Domino, prout de iure debebant, et tenebantur, subiecerunt, in perpetuae fidelitatis constanlia, apud nos et nostram sacri regni Hungariae coronam iugiter permansuri. Vt autem saepe nominata ciuita Spaletensis, Nobiles ciues et tota communilaspro huiusmodi sua fidelitate et obedientia, quibusuis edictis et mandatis nostrae Maiestatis , absque cuiusuis renitentiae rebellione parendo, ad gremium nostrae Maiestatis , et sacrae nostrae Coronae redire et reuerti soliciti, et promti fuerunt, se sentiant aliqualem remunerationein nostrae regiae liberalitatis reportare; ipsos Nobiles, ciues et totam Communitatem , et ciuitatem nostram Spaletensem, cumsingulis suis pertinentiis, nobis et sacrae nostri regni Hungariae Coronae, nostrisque Successoribus