Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 5. (Budae, 1842.)

legitimis , regni Hungariae praedieti regibus, tanquam fidele et principale membrum resumimus, restauramus, et approbamus, et de nouo incorporamus; titulum vero Ducalis dignitatis, quem praenominatus Herwoya, vel quicunque alter, ad suam laudem et singularis honoris titulum a culmine nostro, vel a praefato Ladislao de Duracio, seu a quocunque alio Rege aut Prinoipe, impelrasse et acquisiuisse dignoscitur, ab eadem Ciuitate Spalati remouemus, delemus et sopimus, eidem Herwoyae et suis haeredibus et posteris vniuersis, et singulis, et quibuscunque a!iis, saepe dictam ciuilatem Spalatum impetere volentibus, perpetuum silentium vigore praesenlium imponentes ; nihilominus committentes seuerissime, quod nullus praedictorum Nobilium, ciuium aut quorumcunque ahorum nostrorum fidelium, saepefatum Iieruoyam aut suos haeredes, amplius de caetero Ducem praenominatae nostrae Ciuitatis Spalatensis, absque indignatione Maiestatis nostrae grauissima, quam contrarium facientes eo facto incurrere volumus, audeat nominare, aut praesumat quomodolibet appellare. Quam quidem ciuitateia nostram Spalatensem cum vniuersis et singulis suis pertinentiis praedictis, apud nos et sacrain nostram regni Hungariae coronam, volumus permanere; imo assumimus , promittentes, quod eandem nulli mundi hominum pro aliquo seruitio, amicitia seu pecunia vei thesauro, etiam quyntumcunque magno vel pretioso a nobis et a dicta noslri regni corona, quousque nobis vita concessa fuerit, volumus alienare, statuenles et decernenles hoc praesenti regio decreto , vt quicunque nostrorum successorum regum , praefatam nostram ciuitatem Spalateusem, a praedicti Regni Hungariae sacra corona pro aliqua