Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 4. (Budae, 1841.)

ri; qua quidein libertate incolae praescriptae ciuitatis nostrae Soproniensis similiter et vice versa gaudere debent et perfrui, dum et quoties ipsos ad easdem Tyrnauiensem et Posoniensem Ciuitates nostras cum rebus suis mercimonialibus contigerit declinare. Aunuimus etiam et fauemus, vt vniuersi Incolae ipsarum Soproniensis, Posoniensis et Tyrnauiensis ciuitatum nostrarum, etiam secure et libere possint transire cuin vniuersis rebus suis mercimonialibus per vniuersa regnorum nostrorum climata, etiam partes Transiluaniae, Segniam, Maritimas et vltra, vbi uoluerint, non obstantibus quibuscunque aliis literis nostris, super facto depositionis rerum mercimonialium huiusmodi, cuiuscunque vel quibuscunque datis, et concessis. Item nolumus, quod aliquis forensium mercatorum possit pro exigendis suis debitis eques transire alibi, praeterquam m ciuitates supra dictas Quoties autem et quandocunque continget et aliquem vel aliquos ex praetactis mercatoribus singulis, indigenis, forensibus, cum rebus suis mercimonialibus per se uel alium ductis , de uia, aut strata direcla, aut debita , contra dictam disposilionem nostram, alibi per induslriam declinare, aut etiam res huiusmodi ad praescriptam ciuitatem nostram induclas, contra praedicta iura et statuta nostra, super depositionibus mercimoniorum, vt praescriptum est, per nos tradita, per se uel per ali um quemlibet, extraducere , aut alias quomodolibet contraire: extunc auctoritate nostra damus et concedimus ipsis ciuibus plenam et omnimodam facultatem, per se uel suos, et per quamuis potentiani, quam ad id uocauerint, res et bona talium mercatorum exculpis eorum praescriptis, arrestare in ciuitatem nostram praescriptam adducere, easdemq. 9*