Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 3. (Budae, 1838.)

•videraus — nihil facere possumus." Aiiarum In­stitutionum ciuilium vsus vero confirmauit: Cf. Carl. Molinaei comment. in consuetud. 00. omn. Paris. 1681. fol. tom. I. tit. I. §. 8. nro 74. sqq. I. D e v i p r o b a n d i d i p 1 o m a t u m o jy g i­n a 1 i u m publicorum. 50. Diplomata originalia, quae sunt vetu­sta ac simul publica , summae cum sint fide di­gnitatis, sequentibus pollent praerogativis: 1). Probam faciunt integram: res gestas, donationes factas, collationes obtentas , diuisiones, statutio­nes, conuentiones etc. s u o vel proxime ante t-empore, peractas, quas testantur, irrefragabili­ter euincunt. Cf. Gonner Entwurf eines Gesetz­buchs fiir gerichtliches Verfahren. Band II. p. 441. 2). Ea quoque, quae enunciatiue asserunt, rati habenda sunt: v. c. si literis impetrantis pos­sessiones, iura, vicini, et similia commemoren­tur. V. Decretalium II. p. 19. de probationibus. Mollnaeus 1. c. nro 77. Aymon Crawetta de anti­quitate temporum. Lipsiae 1679. 3). Alienis eliam iuribus stabiliendis inserui­unt: v. c. dum in illis e n u n c i a t i u e vicini, com­metanei , vel testes e nobilibus nominantur, etc. „ Beyde letzt gedachte Vorziige beruhen darauf, dass die Erwahnung einer Thatsache , welche in einer alten Urkunde geschieht, jeden Verdacht ausschliesst, als liabe durch Anfuhrung derselben Personen geschadet werden sollen ; an deren Exi­stenz man damals moglicher Weise noch gar nicht denken konnte. Es wiirde mithin der Production einer solchen Urkunde nicht die Einrede der Ir­revelanz, weil sie zwischen anderen Personen aus­gestelit sey, sondern nur dieEinrede des Irrthums

Next

/
Thumbnails
Contents