Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 3. (Budae, 1838.)
40. F o r m u 1 a e consummationis quoque, puta: signaturae Notariales, data loci ac temporis, vtut iure Canonico et ciuili Romano praescriptae , eam nactae haud quaquam sunt vniformitatem, vt defectu illarum authentia vapulet diplomatum, aliis proprietatibus saluis. Notarii saepe nomen suum non expresserunt in literis regiis quoque; nec locum, vel iam dati, iam emanationis, signarunt. Tempus ab Incarnatione Domini consignantes, illam iam a 25. Martii, iam a 25. Decembris, alias etiam a 1. Januarii numerarunt. Indictionem saepe indicarunt, sed iam Constantinopolitanum (vt in Stephaneo de a. 1001) iam vero Romanum calculum sunt sectati. Epactas et Concurrentes, aliasue anni notas, segnius obseruarunt, nec sine erroribus. Annos regiminis, dum numerarunt, completos , vel incompletos sumserant; iam siglis romanis, iam literis vsualibus expresserunt. In literis memorialibus datum quoque temporis plerumque desid^ratur. Difformitas proin notarum harum, saluis aliis, diplomatum authentiae olficere nequit: praeterquam si anni per czifras arabicas, feriae ante vel post festa sanctorum per dies mensium, saeculum vsqueXVI.occurrerent expressi: „Die ganzlicheErmangelung, oder die vollige Weglassung der Zeitangabenist, wenn andere Beglaubigungs, namentlich die Voliziehungsarten hinzukommen, kein Verdachtsgrund. — Auch irrige Zeitangaben allein , und ohne Concurrenz anderer Verdachtsgriinde konnen ebenfals nicht eine Urkunde verdachtig machen; falls der Unterschied nur ein oder zwey Jahre, oder die Auslassung von M. oder C. betrifft. — Wichtiger ist die Beurtheilung der Aechtheit oder Unachtheit der Urkunden nachden Zif-