Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 3. (Budae, 1838.)
Vel erucem, vel ckrismon, vel literam quara* libet eircumdatam serpentibus, in hunc modum vel quomodolibet aliud, quod voluerint. Solet autem prima litera (linea) praeceptorum longis et aequaiibus literis figurari. Initium autem praeceptorum huiusmodi est: In nomine sanctae et individuae Trinitatis Hejnricus, Dei gratia Imperator Augustus. Post illum prologum introduCitur quasi persona imperatoris loquentis, reddentisque causain, qua inductus illud voluerit praeceptum statuere, diceiis, regiae competere digni^ tati, ut talium virorum, quibus ipse rogatus sit, non debeat contemnere preces, vel quam voluerit facere illius edendi praecepti vel mundiburgii, iustam causam insinuans. Post haec, quod illi loco vel illi homini sua auctoritate concedat vel roboret, erit subinferendum. In fine vero praecepti erit locandum, ut quicunque contra illiirS praecepli decretionem fecerit, inille auri optimi libras, vel quodlibet aliud pietium, quod instituerit imperator, se persoluturum cognoscat, medietatem loco vel homini illi, cui praeceptum conscribitur. Post haec quod Imperator propria manu subscripserit, et proprio signari sigillo iusserit, erifc adiiciendum. Post completum praeceptum mOno* gramma est ponenduin, in quo nomen imperatoris augusti Dei gratia habeatur connexum, vel alia quaelibet, quae imperatorem condeceant. Ex vtraque monogrammatis parte longiorihus et ae-^ qualibus literis scriptum erit: Signum Domini iiiius Imperatoris serenissirai vel augusti, vel aliud quodlibet huiusmodi. Post monogramma prolixioribus et paribus literis scribitur: Heinricus vel A t Cancell.Yice — C. G. Yercellensis episcopi recognovi illud factum. In vltima chartae linea s 2*
