Fejér, Georgius: Codex diplomaticus Hungariae ecclesiasticus ac civilis. Tomi X. Vol. 3. (Budae, 1838.)
quolo anno a domini incarnalione et quota indictione et quo regni vel imperii illius imperatoris anno et quo loco , lileris erit communibus conscribendum." De anno circiter 1080. V. G. D. HofFmann's vermischte Beobachtungen Th. IV. p. 7—10. 23. Typus quidem iste fuerat Diplomatum Protoregis Stephani, Andreae I.; ast nec horum constanter, nec reliquorum vniformiter. „Aber nach diesem Typus hat man sich in der Folge nicht streng gerichtet, indem viele der in ihm abgeschriebenen Formlichkeiten in den verschiedenen Zeitperioden abgeandert wurden, und noch weniger darf man dessen strengeBefolgung in den aus den Reichs-Canzelleien der iibrigen Fiirsten Deutschlands erlassenen Urkunden erwarten, obgleich auf einzelnen derselben eine Nachahmung jenes Typus allerdings ersichllich ist." Spangenberg I. c. p. 283. in 4. „Formulae diplomatum tam variae sunt, etiam in vnius imperatoris inslrumentis, ut ad canones certos reduci nullo modo possint. Quod enim catior et constancior earum ratio, in quorumdam imperatorum tabulis appareat; diplomatum aevi eius, quae supersunt, paucitati tribuendum, et quo plura ex archivis proferentur, eo maior varietas existet." Hoifmann de librico artis dipl. p. 58. Formula: salvis iuribus alienis donationalibus a Bela IV. inseri coepit, ac constanter ferme deinceps obtinuit. §. 24. Literae iudiciariae facta actoris et in cau$am attracti personali comparitione, documentorum scriptorum productione, discussione, sententiae enunciatione, ac per hominem regium executione simplicissime sunt vsque saeculum XIII. expcditae hunc in modum: Nicolaus, Dei gratia