Wenzel Gusztáv: Magyarország bányászatának kritikai története. (Budapest, 1880.)

rály Radnának ismét bizonyos önállóságot adhatott. 1), s hogy I. Ferdinánd azt (t. i. Montanas nostras Rodnabánya appella­tas in partibus Regni nostri Transylvanensis existentes«) mint magában álló birtokot inscribálta tanácsosának és szebeni grófjának Pempllinger Márknak, 150,000 arany forintban. 2) A radnai bányák végsorsát I. Ferdinándnak 1552. Er­délybe küldött biztosai beszélik el, hogy t. i. a mohácsi vész utáni nyugtalanságok alatt, Péter moldvai vajda által elpusz­títtattak és elfoglaltattak; (1529.) anélkül, hogy azóta helyre állításukra gond fordíttatott volna, 3) II. Rákóczy Ferencz terve a múlt század kezdetén, mely szerint a radnai bányászatot selmeczi bányászok segít­ségével ismét helyreállítani kísérletet tett, 4) czélhoz nem ve­zetett. 65. §. Erdélynek egyéb bányahelyei. 1. Első helyen a Barczaság említendő, melyet II. Endre király 1211. a német lovagrendnek adományozván, többek közt Az 1520. »in festő Beati Ladislai Regis« kiadott okmányt, melylyel Badnán az italmérési és vásári jog szabályoztatik, Eder kivona­tilag ekkép reproducálja : »qualiter in oppido Rodnabánya jus educilli vini et cerevisiae, antea Yolfgango Forster et Joanni Lulai Civibus Bis­triciensibus in fato oppido Rodnabánya fodinas cultivantibus collatum, ad quorundam supplicationem revocasset, idemque oppidanis Rodnaba­nyensibus universis, una cum aliarum rerum venalium proventu eo fine contulisset, ut iidem oppidani vet eres fodinas restaurare, novas aperire et administrare teneantur ; concesso etiam foro liebdomadali die dominico celebrando.« U. o. 2) 1533. xDatum Oeniponte in festő Circumcisionis Domini.« A magyarországi királyi könyv után. Schmidt Ferencz Antal, Cliron. sys­tem. Sammlung der Berggesetze Ungarns stb. I. köt, 108. 1. ") »Sunt fodinae argenti omnium testimonio excellentes apud pos­sessionem Rodna, tribus milliaribus a Civitate Bistriciensi distantem, quae cum aliis quatuor villis commetaneis eandem Civitatem jure proprietatis concernit; sed occupavit baec loca Wajvoda Moldáviáé Petrus, Wajvo­dae moderni Stepbani páter eo tempore, quo Transylvaniam praedabun­dus invasit, atque ex eo usque tempore fodinae istae quasi neglectae ia­cent, quae cum in potestate Bistricziensium essent, magnam argenti copiam metallicis praebuerunt« stb. Engel Gesch. d. ung. Reichs u. s. Nebenlánder, III. köt, 7. 1. 4) Kachelmann János : Das Altér und die Schicksale des ungri­schen, zunáchst Schemnitzer Bergbaues, Pozsony 1870. 184. 1.

Next

/
Thumbnails
Contents