Iványi Béla: Oklevéltár a Tomaj nemzetségbeli losonczi Bánffy család történetéhez. II. 1458–1526. (Budapest, 1928.)
1504. I. 1. modum: Quod, quamvis superioribus diebus idem Matheus de Doba dictum Franciscum Banffy ratione et praetextu verberationis eiusdem Mathei per eundem Franciscum Banffy patratae in curiam regiam traxerit in causam et in ipsa causa procedendo eundem Franciscum Banffy in talem deportaverit sententiam capitalem, ut ipse Matheus de Doba praefatum Franciscum Banffy tunc Budae existentem in ipsa civitate Budensi ubique tam in piatea, quam in hospitio in ecclesia et extra ecclesiam capiendi habuerit potestatis facultatem, tamen ultimo ad pacis et concordiae devenissent unionem, super qua quidem pacis unione literae magnifici comitis Petri, comitis de Sancto Georgio et de Bozyn iudicis curiae regiae maiestatis, necnon wayvodae Transsilvani et Siculorum comitis forent emanatae et iuxta continentiam earundem literarum dicti domini wayvodae idem Franciscus Banffy eundem Matheum Dobay de et super praemissa verberatione contentum [reddidit] . . . ymmo ciscum Bamffy ac dominam Katherinam consortem, necnon Cristoferum, filium et dominam Sophiam, consortem videlicet nobilis Ladislai Karolebancz dicti, filiam eiusdem Francisci Banffy, item egregium Stephanum similiter Bamffy de dicta Lossoncz necnon generosam dominam consortem haeredesque et posteros, natos vei nascendos sed et homines et familiares eorundem, per quos ipse Matheus verberatus extitisset, de et super huiusmodi verberatione sua caeterisque actibus potentiariis et aliorum quorumlibet malorum generibus adversus ipsum Matheum Dobay usque modo per eundem Franciscum Bamffy aut familiares suos qualitercunque illatorum et irrogatorum sed et praemissa sententia capitali, in qua, ut praefertur, praedictus Franciscus Bamffy contra ipsum Matheum convictus fuisset. quitos, expeditos et per omnia absolutos reddidisset et commisisset, ymmo reddidit et commisit nostri in praesentia quitos, expeditos et módis omnibus absolutos harum nostrarum testimonio mediante. Dátum in festő Circumcisionis Domini anno Eiusdem 1504°. Eredetije az Orsz. Levéltárban az M. O. D. L. 36,399. sz. alatt őrzött „O. minus" jelzetű kolozsmonostori protocollum 12. lapján.
