Kalocsai Főegyházmegyei Körlevelek, 1916

Index

— 190 — mentő primi, neonon primi et secundi, ac secundi tantumgradusaffmitatis ex illicita copula provenientis, quando agitur de ma­trimonio curn dicto impedimento iam con­tracto, et quatenus agatur de copula curn suae putatae uxoris niatre dummodo illa secuta fuerit post eiusdem putatae uxoris nativitatem et non aliter: monito poeni­tente de necessaria secreta renovatione con­sensus curn sua putata uxore vei suo pu­tato marito, certiorato seu certiorata de nullitate prioris consensus, sed ita caute ut ipsius poenitentis delictum nusquam detegatur; et quatenus haec certioratio abs­que gravi periculo fieri nequeat, renovato consensu iuxta regulás a probatis auctori­bus traditas: remota occasione peccandi, ac iniuncta gravi poenitentia salutari et confessione sacramentali semel in mense per tempus dispensantis arbitrio statuendum. Itein dispensandi super dicto occulto impedimento, seu impedimentis affinitatis ex copula illicita etiam in matrimoniis con­trahendis, dispensandique íacultatem sub­delegandi, etiam habitualiter parochis tuae dioccesis, quando tamen omnia parata sint ad nuptias, nec matrimonium usque dum ab Apostolica Sede obtineri possit dispen­satio absque periculo gravis scandali dif­feri queat; remota semper occasione pec­candi, et firma manente conditione quod copula habita cum matre mulieris huius nativitatem non antecedat; iniuncta in quo­libet casu poenitentia salutari. XIII. Dispensandi super occulto eri­minis impedimento, dummodo sit absque ulla machinatione, et agatur de matrimo­nio iam contracto; monitis putatis coniu­gibus de necessaria consensus secreta re­novatione, ac iniuncta gravi poenitentia salutari et confessione sacramentali semel singulis mensibus per tempus dispensantis arbitrio statuendum. Item dispensandi super eodem occulto imP edimento, dummodo sit absque ulla machinatione, etiam in matrimoniis con­trahendis, in casibus tamen urgentioribus in quibus tempus non suppetat recurrendi ad S. Sedem; iniuncta gravi poenitentia salutari et confessione sacramentali semel singulis mensibus per tempus dispensantis arbitrio statuendum. Mens autem nostra est 1.° ut si forte ex oblivione vei inadvertentia ultra prae­dictum terminum his facultatibus te uti contingat, absolutiones seu dispensationes exinde impertitae ratae sint et validae; 2.° ut iniunctio confessionis sacramentalis, de qua sub nn. XI, XII et XIII, non sit irri­tativa sed tantum praeceptiva; 3.° ut his facultatibus non solum singillatim sed etiam cumulatim in uno eodemque casu uti pos­sis.. — Dátum Romae ex aedibus nostris die 15. iunii 1916. — f Carolus Perosi S. P. Regens. — f A. Pali Palica S. P. Secr. Coloczae die 27. Octobris 1916. INJexu decreti S. C. de Religiosis ddto 3. Febr. 1913. „De Monialium et Sororum Confessionibus" sequentia propo­sita sunt ab Ordinariatu Lincensi dubia: Beatissime Páter! Quoad Decretum S. C. de Religiosis, d. d. 3. Febr. 1913. „De Monialium et So­rorum Confessionibus", in hisce regionibus graves exortae sunt controversiae circa se­quentia : I. Si quando Moniales aut Sorores extra propriam domum, quavis de causa, versari contigerit, licet iis (ex N. 14. eius­dem Decreti)* in qualibet ecclesia vei ora­torio, etiam semipublico, confessionem per­agere apud quemvis Confessarium pro utroque sexu adprobatum. Porro illud „li­ceat" ab aliquibus ita intelligitur, ut affi­ciat ipsum valorem absolutionis, si quando Moniales aut Sorores, non in ecclesia vei oratorio, saltem semipublico, sed in orato­rio stricteprivato confessionemperagunt; * VIDE: LITT. CIRC. 1913. PAG. 43. NR. 1627. Nr. 5241. DUBIA CIRCA CONFESSIONES MONIALIUM ET SORORUM.

Next

/
Thumbnails
Contents