Kalocsai Főegyházmegyei Körlevelek, 1908

Index

— 143 — XXV. Nr. 5069. Constitutio Apostolica de Romana Curia. PIUS EPISCOPUS SERVUS SERVORUM DEI AD PERPETUAM REI MEMÓRIÁM. Sapienti consilio sa. me. Pontifex Xy­stus V., Decessorum vestigiis inhaerens eorumque coepta perficiens, sacros Cardi­nalium coetus, seu Romanas Congregatio­nes, quarum aliquot jam erant ad certa negotia institutae, augeri numero voluit, ac suis quamque finibus contineri. Quare Apo­stolicis Litteris, die XXII. mensis Januarii an. MDLXXXVII, queis initium, Immensa, ejusmodi Congregationes constituit quinde­cim, ut, „partita inter eos aliosque romanae Curiae magistratus ingenti curarum nego­ciorumque mole", quae sólet ad Sanctam Sedem deíerri, jam necesse non esset tam multa in Consistorio agi ac deliberari, si­mulque possent controversiae diligentius expendi, et celerius faciliusque eorum ex­pediri negotia, qui undique, sive studio religionis ac pietatis, sive juris persequendi sive gratiae impetrandae, aliisve de causis ad Summum Pontificem confugerent. Quantum vero utilitatis ex sacris his Congregationibus accesserit sive ad ecclesi­asticam disciplinam tuendam, sive ad justi­tiam administrandam, sive ad ipsos Roma­nos Pontifices relevandos, crescentibus in dies curis negotiisque distentos, compertum ex Ecclesiae história exploratumque omni­bus est. Verum decursu temporis ordinatio Ro­manae Curiae a Xysto V. potissimum per memoratas Apostolicas Litteras constituta, haud integra perstitit. Nam et Sacrarum Congregationum numerus, pro rerum ac temporum necessitatibus, modo auctus est, modo deminutus; atque ipsa jurisdictio unicuique Congregationi primitus attributa, modo novis Romanorum Pontiflcum prae­scriptis, modo usu aliquo sensim inducto ratoque habito, mutationibus obnoxia fűit. Quo factum est ut hodie singularum juris­dictio, seu competentia, non omnibus per­spicua nec bene divisa evaserit; plures ex Sacris Congregationibus eadem de re jus dicere valeant, et nonnullae ad pauca tan­tum negotia expedienda redactae sint, dum aliae negotiis obruuntur. Quapropter haud pauci Episcopi ac sapientes viri, maximé vero S. R. E. Car­dinales, tum scriptis tum voce, et apud Decessorem Nostrum fel. rec. Leonem XIII., et apud Nos ipsos saepe institerunt ut opportuna remedia hisce incommodis affer­rentur. Quo^ Nos quidem pro parte prae­stare curavimus datis Litteris die XVII. mensis Decembris anno MCMIII., Romanis Pontificibus; aliisque datis die XXVIII. men­sis Januarii anno MCMIV., Quae in Eccle­siae bonum; itemque aliis datis die XXVI. mensis Maji anno MCMVI., Sacrae Congre­gationi super negotiis. Cum vero in praesenti res quoque sit de ecclesiasticis legibus in unum colligen­dis, maximé opportunum visum est a Ro­mana Curia ducere initium, ut ipsa, modo apto et omnibus perspicuo ordinata, Romano Pontifici Ecclesiaeque operám suam prae­stare facilius valeat et suppetias ferre per­fectius. Quamobrem, adhibitis in consilium plu­ribus S. R. E. Cardinalibus, statuimus ac decernimus, ut Congregationes, Tribunalia et Officia, quae Romanam Curiam compo­nunt et quibus Ecclesiae universae negotia pertractanda reservantur, post ferias autum­nales decurrentis anni, hoc est a die III. LITT. CIRC. 1908. 20

Next

/
Thumbnails
Contents