Kalocsai Főegyházmegyei Körlevelek, 1908

Index

— 133 — piorum saluberrimam efficacitatem multa quidem eaque insignia declararit exempla; at exemplum profecto eminet Augustini, cujus prorfrerita in Ecclesiam amplissima inde auspLjum duxerunt: Tolle, lege; tolle lege . . . Arripui (epistolas Pauli apostoli), aperui et legi in silentio . . . Quasi luce securitatis infusa cordi meo, omnis dubitationis tenebrae diffugerunt (Conf. 1. VIII, c. 12). Sed contra heu! saepius accidit nostra aetate, ut comines e clero tenebris dubitationis sensim offundantur et saeculi obliqua sectentur, eo praesertim quod piis divinisque libris longe alios omne genus atque ephemeridum turbam praeoptent, ea quidem scatentia errore blando ac lue. Vobis, dilecti filii, cavete: adultae provectaeque aetati ne fidite, neve sinite spe fraudulenta illudi, ita vos posse aptius communi bono prospicere. Gerti custodiantur fines, tum quos Ecclesiae leges praestituant, tum quos prudentia cérnát et caritas sui: nam venena istaec semel quis animo imbiberit, concepti exitii perraro quidem effugiet damna. XII. Conscientiae examen ne omittatur. Porro emolumenta, tum a sacra lectione, tum ex ipsa meditatione -caelestium quaesita, futura certe sunt sacerdoti uberiora, si argumenti quidpiam accesserit, unde ipsémét dignoscat an lecta et meditata religiose studeat in usu vitae perficere. Est apposite ad rem egregium quoddam documentum Chrysostomi, sacerdoti praesertim exhibitum. Quotidie sub noctem, antequam somnus obrepat, excita judicium conscientiae tuae, ab ipsa rationem exige, et quae interdiu mala cepisti consilia . . . fodica et dilania, et de eis poenam sume (Exposit. in Ps. IV, n. 8). Quam rectum id sit ac fructuosum christianae virtuti, prudentiores pietatis magistri luculenter evincunt, optimis quidem monitis et hortamentis. Praeclarum illud referre piacet e disciplina Sancti Bernardi: Integritatis tuae curiosus explorator, vitám tuam in quotidiana discussione examina. Attende diligenter quantum proficias, vei quantum deficias . . . Stude cognoscere te . . . Pone omnes transgressiones tuas ante oculos tuos. Statue te ante te, tamquam ante alium; et sic te ipsum plange (Meditationes piissimae, c. v, de quotid. sui ipsius exam.). XIII. Quaedam ad rem animadvertenda, quaedam deploranda. Etiam in hac parte probrosum vere sit, si Christi dictum eveniat: Filii hujus saeculi prudentiores filiis lucis! (Luc. XVI, 8). Videre licet quanta illi sedulitate sua negotia procurent: quam saepe data et accepta conferant; quam accurate restricteque rationes subducant; jacturas factas ut doleant, seque ipsi acrius excitent ad sarciendas. Nos vero, quibus fortasse ardet animus ad aucupandos honores, ad rem familiarem augendam, ad captandam praesidio scientiae praedicationem unice et glóriám; negotium maximum idemque perarduum, sanctimoniae videlicet adeptionem, languentes, fastidiosi tractamus. Nam vix interdum apud nos colligimus et exploramus animum; qui propterea paene silvescit, non secus ac vinea pigri, de qua scriptum: Per agrum hominis pigri transivi, et per vineam viri stulti: et ecce totum repleverant urticae, et operuerunt superficiem ejus spinae, et maceria lapidum destructa erat (Prov. XXIV, 30, 31). — Ingravescit res, crebrescentibus circum exemplis pravis, sacerdotali ipsi virtuti haud minimé infestis; ut opus sit vigilantius quotidie incedere ac vehementius obniti. Jam experiendo cognitum est, qui frequentem in se censuram et severam de cogitatis, de dictis, de factis peragat, eum plus valere animo, simul ad ódium et fugám mali, simul ad studium et ardorem boni. Neque minus experiendo compertum, quae incommoda et damna fere accidant declinanti tribunal illud, ubi sedeat judicans 22*