Kalocsai Főegyházmegyei Körlevelek, 1896
Index
esse nequeunt: Unus Deus est, et Cliristus unus, ct ima ecclesia eius et fides una et plebs ima in solidam corporis unitatem concordiae glutino copulata. Scindi unitas non potest, nec corpus unum discidio compaginis separari \ Quo melius Eeclesiam efíingat unicam, similituclinem animati corporis informat, cuius non aliter victura membra sunt, nisi colligata cum capite, vini ad se vitalem ex capite ipso traducant: seiuncta, necesse est emori: Non potest (Ecclesia) .... divulsis laceratione visceribus in frusta discerpi. Quidquicl a matrice discesserit, seorsum vivere et spirare non poterit 2. Mortuum vero corpus quid habét cum vivo similitudinis ? Nemo enim unquam carnem suam odio bábuit: sed nutrit, et fovet eam, sicut et Cliristus Ecclesiam: quia membra sumus corporis eius, de carne ejus et de ossibus eius 3. Aliud igitur simile Christo incohetur caput, alius Ohristus, si praeter eam, quae corpus eius est, íingi Ecclesiam alteram libeat. Videte quid caveatis, videte quid observetis, videte quid timeatis. Contingit, ut in corpore humano, ima de corpore aliquocl praecidatur membrum, manus, digitus, pes: numquid praecisum sequitur anima? Cum in corpore esset, vivebat: praecisum amittit vitám. Sic et homo christianus catholicus est, dum in corpore vivit: praecisus, haereticus factus est: membrum amputatum non sequitur spiritus 4. Est igitur Ecclesia Christi unica et perpetua: quicumque seorsum eant, aberrant a voluntate et praescriptione Christi Domini, relictoque salutis itinere, ad interitum digrediuntur. Quisquis ab Ecclesia segregatus aduitere iungitur, a promissis Ecclesiae separatur, nec perveniet ad Christi praemia qui reliquit Ecclesiam Christi . . . Hanc unitatem qui non tenet, non tenet Dei legem, non tenet Patris et Filii fidem, vitám non tenet et salutem 5. At vero qui unicam condidit, is idem condidit unam: videlicet eiusmodi, ut quotquot. in ipsa futuri essent, arctissimis vinculis sociati tenerentur, ita prorsus ut unam gentem, unum regnum, corpus unum efficerent: Unum corpus, et unus spiritus, sicut vocati estis in una spe vocationis vestrae 6. Voluntatem hac de re suam lesus Cliristus sanxit, propinqua iam morte, augusteque consecravit, ita Patrem adprecatus: Non pro eis rogo tantum, sed et pro eis, qui credituri sunt per verbum eorum in me . . . ut et ipsi in nobis unum sint . . . ut sint consummati in unum 7. Imo tam intimé nexam iussit esse in sectatoribus suis unitatem tamque perfectam, ut coniunctionem cum Patre suam ratione aliqua imitaretur: Rogo . . . ut omnes unum sint, sicut tu, Páter, in me, et ego in te 8. Tantae autem inter homines ac tam absolutae concordiae necessarium fundamentum est convenientia coniunctioque mentium: ex quo conspiratio voluntatum atque agendorum similitudo naturá gignitur. Quamobrem, pro sui divinitate consilii, unitatem fidei in Ecclesia sua iussit esse: quae quidem virtus primum est in vinculis iis quae hominem iugunt Deo, et inde nomen fideles accepimus. Unus Dominus, una fides, unum baptisma 9: videlicet sicut unus Dominus, et baptisma unum, ita ornnium christianorum, qui ubique sunt, unam esse fidem oportet. Itaque Paulus Apostolus christianos, ut idem sentiant omnes, effugiantque opinionum dissidia non rogat tantum, sed flagitat ac pláne obsecrat: Obsecro autem vos, fratres, per nomen Domini nostri Iesu Christi: ut idipsum dicatis omnes, et non sint in vobis schismata: sitis autem perfecti in eodem sensu, et in eadern sententia 1 0. Quae loca sane non indigent interprete: satis enim per se loquuntur ipsa, Ceteroqui unam esse fidem debere, qui se profitentur christianos, vulgo assentiuntur. Illud potius maximi momenti ac prorsus necessa1 S. Cyprianus, de Cath. Eccl. Unitate, n. 23. — 2 Id. loc. cit. — 3 Eplies. V, 29—30. — 4 S. Augustinus, sermo CCLXY1I, n. 4. — 5 S. Cyprianus, De catli. Eccl Unitate, n. 6. — 6 Ephes. IV, 4. — ^ Ioan. XVII, 20-21-23. — 8 Ib. 21. — 9 Ephes. IY, 5. — 1 0 I. Corinth. I, 10.
