Kalocsai Főegyházmegyei Körlevelek, 1895

Index

68 xri. Ad notitiam meam pervenit inter quosdam arehidioecesis meae paroehos controversiam oirca veruni sensurn deereti a S. Rit. Oongregatione die 6. Mártii 1894. editi et in circularibus nostris dioecesanis ddto 19-ae Februárii a. e. nro 1169. publicati exortam esse. Üuae potissimura quaestiones controversiae Iniie ansam praebnisse videntur, videlicet: 1. Quidnam sub verbis: „publice recitari" intelligendum sit? 2. Quaenam litaniae in Breviario et in recentioribus editionibus RituálisRoraani contentae et ab Apostolica Sede approbatae haberi debeant ? Ad 1. Authenticam interpretationem oitatorum verl)orum ipsa S. Rit. Gongregatio anno 1882. sequentibus verbis ad Episcopum Argentinensem directis dedit: „Argentin. — Rvme Dne uti Fráter. Exponens Amplitúdó Tua in plerisque Germa„niae dioecesibus decisiones Sanctae Apostolicae Sedis circa approbationem Litaniarum ab „Ordinariis, speeiatim monitum, Saerae hujus Rituum eongregationis sub die 16. Junii 1880. „latum (Vide illud in circularibus dioecesanis sub dato 17-ae Oct. 1880. nr. 2080. pag. 85.) „variis diversisque interpretationibus explicari, ab eadem S. 0. nonnullis propositis quae„stionibus, seu dubiis, authenticam hac super re declarationem expetivit. Sacra porro haec „congregatio propositis ab ipsa AmplitudineTua quaestionibus accurate expensis, in sequenti „unico responso iis satisfaciendum esse duxit, videlicet: Monitum, de quo agitur, respicere „Litanias in liturgicis et publicis functionibus — recitandas: posse vero „imo teneri Ordinarios alias seu novas Litanias examinare, et quatenus expedire putent, „approbare; at nonnisi pro privata atque extraliturgica recitatione." „Quam S. Ipsius Oongregationis declarationem dum Amplitudini Tuae pro mei mu.,neris perfunctione communico, Eidem diuturnam ex animo felicitatem adprecor. Rmo Do„mino uti Fratri Eppo Argentinensi. Die 29. Oct. 1882. D. Card. Bartolinius S. R. C. Prae„fectus. Laurentius Salvati S. R. C. Secretarius." (Acta S. Sedis vol. XV. pag. 191.) Ad 2. Pariter jam habemus responsum in supra citato S. R. Oongregationis „Monito". die 16. Junii, 1880. emanato (vide ejusdem anni circulares pag. 85.), in quibus Locorum Ordinariis expresse injungitur: ne sinant alias Litanias publice recitari, nisi Litanias SS. NominisJesu, B. M. V. Lauretanas et 0mnium Sanctorum, praeter quas nullae aliae a S. Sede (eotum) approbatae sunt, vei alias, si quae a S. R. U. Inquisitione recognitae et approbatae (inposterum) fuerint. Ex binis his S. Rit. Oongregationis declarationibus disces: 1) In liturgicis et publicis functionibus, quibus nempe Sacerdos tamquam ecclesiae Minister sacris vestibus indutus intervenit, sive quae invitantibus campanis aut sonante organo cclebrantur, nonnisi litanias a Sede Apostolica approbatas recitari seu decantari posse. Pro qualibus hucdum nonnisi tres litaniae supra commemoratae, nempe: SS. Nominis Jesu, B. M.V. Lauretanae et Omnium Sanctorum habendae sunt. 2) In privatis et extraliturgicis devotionibus recitari posse alias etiam litanias, dummodo ab episcopo vei alia competente auctoritate ecclesiastica examinatae et approbatae fuerint. LITT. CIRC. 1895. 15 Nr. 1530. Deoretum de 1 jitaniis in eeclesiis et publicis oratoiiis reeitanais uberius exponitur.