Kalocsai Főegyházmegyei Körlevelek, 1868

Index

— 112 tum itaque est conscientiae, qua Parochus prohibetur, quominus defectioni a fide quocunque demum modo cooperari videatur. Dum autem hnius politicae leg-is de transitu ex una ad aliam confessionem recens latae meminimus, non possumus Yener. Clero Curato in memóriám non revocare monita sacris Curionibus a. 1844. ab Episcopis in eodem objecto impertita : ut nimirum transire volentis insinuationem sedato et ad omnem moderationem composito animo excipiant; procul absit quaevis in illum, aut in confessionem, ad quam deficere parat, dirigenda exprobratio, qui potius cum mansuetudine ad gravissimas intentionis suae sequelas serio expendendas reflectatur. Nec negligant Parochi occasionibus intervallo duarum vei respective quatuor hebdomadum occursuris ad confirmandum in fide Catholica parochianum talem opportune uti; vei maximé autem ad suam fideliumque suorum obligationem pertinere reputent, fratri vei sorori gratiam ex alto assiduis precibus implorare, sibique ipsis illám consolationem asserere, quod neminem ex illis, quos Páter coelestis ipsis dederat, perdiderint. II. Ut novellaris legis c i r c a m i x t a matrimonia dispositionibus respoudere valeant sacri Curiones, sequentia observabunt : Matrimonia mixta ternis vicibus denuncianda sunt; per se patet nonnisi illa, quibus praevie jani cognitum quodpiam dirimens impedimentum v. g. ligaminis, vei ordinis, aut voti solemnis non obstat. Lex civilis mixtorum matrimoniorum denunciationem diserte praecipiens apud nos adusque non exstitit, nihilominus illa promulgari poterant, et etiam promulgata fuerunt. Quamvis enim Ecclesia Catholica a mixtis matrimoniis abhorreat, illorum tamen promulgationem sive denunciationem, sicut ipsa etiam mixta matrimonia tolerare maluit. Signanter apud nos proclamationes mixtorum matrimoniorum institui posse ex instructione, S. Sedis Apostolicae jussu die 30. Április a. 1841. ad Archi-Episcopos et Episcopos Hungáriáé exarata, oppido liquet. Lex itaque novellaris, quae promulgationes sive denunciationes mixtorum matrimoniorum tam in Ecclesia partis Catholicae, quam in Oratorio partis acatholicae fieri decernit, decreto hoc nihil disponit, quod esset disciplinae apud nos de jure vigenti adversum. Circa modum denunciatioiies idmodi matrimoniorum instituendi nihil mutandum, sed tenendus est modus ille, qui hucdum obtinuit ad exigentiam instructionum sub 2-a Julii 1840. Nr. 1175. 13-a Decembris 1840. dimissarum. Promulgationes matrimoniorum Ecclesia quidem e gravissimis rationum momentis urget, maximé vero ideo, ut impedimenta matrimonialia facilius detegantur, et invalida matrimonia praepediantur. Quamvis autem stricta sit Parochi obligatio legem Ecclesiae de bannis nuptialibus latain observandi, nihilominus proclamationes ad solemnitates essentiales matrimonii non pertinent. Nihil igitur a jure alienum statuit lex novellaris decernendo, quod ad mixtúra, matrimonium contrahendum sufficiat promulgationes factas fuisse in uno loco, si nimirum in alio loco is, ad quem pertinebat, illas etiam provocatus facere detrectaverit, hocque ipsum testes scripto testimonio comprobaverint. De institutis proclamationibus, si petantur, dandae sunt testimoniales litterae, (lex civilis dimissionales dicit,) in quibus, duinmodo nullum adsit dirimens impedimentum, id solum enuncietur, quod peractis tribus denunciationibus nullum tale impodimentum, ob quod matrimonium inter hos desponsos valide contrahi nequiret, detectum sit, nihil ultra addendo, unde consensus vei approbatio Sacerdotis testimonium dantis subinferri posset, prout instructione die 6-a Februarii 1845. Nr. 229. edita constitutum est.