Memoria Rerum – Tanulmányok Bán Péter tiszteletére (Eger, 2008)

Tóth Péter: Kiadatlan oklevelek a Jászság középkori történetéhez

620 plagam inter meridiem et orientem in competenti spatio inter terras arabiles venissent, ubi in planitie unam novam metam cursualem erexissent. Abhinc in eadem plaga parum eundo venissent ad quandam viam, quae de dicta possessione Iwany duceret ad dictum descensum regalem Keser, penes quam similiter unam metam cursualem erexissent, abinde vero in eadem plaga inter orientem et meridiem inter terras arabiles parum venissent et in planitie inter locum vulgariter Zekes dictum unam novam metam cursualem erexissent, inde vero ad eandem plagam inter orientem et meridiem parum veniendo ad unum antiquum fossatum penes antiquam viam, quae de dicta possessione Iwany veniret ad dictum descensum regalem Keeser, in cuius cacumine quandam consignationem terream per modum metae apparentem, quae alias per vicecomites erecta et consignata fuisset, reperissent et in ipso cacumine penes eandem consignationem unam novam metam cursualem fecissent. Adhuc ab eadem meta seu fossato eandem viam saliendo, modicum versus meridiem declinando pervenissent ad unum pratum magnum Halmayreth vocatum et in medio eiusdem eundo pervenissent ad finem seu aciem cuiusdam magni stagni arundinosi et aliis scirpulis vulgariter Kakas et Gyeken vocatis habundantis, ubi unam novam metam erexissent et deinde ulterius dictum stagnum quasi versus orientem se extendens communi usui hospitum et populorum dictae possessionis Iwany ac praefati descensus Keseer commisissent. Quam quidem possessionem Iwany reambulatam et ab eisdem descensibus modo praemisso metaliter separatam et distinctam reliquissent praefatis comiti Ladislao ac Johanni et Stephano de Palocz, ac eandem eisdem praemisso jure perpetuo possidendam nullo contradictore apparente statuissent diebus legitimis et horis in facie eiusdem permanentes. In cuius rei memóriám firmitatemque perpetuam praesentes litteras nostras privilegiales pendenti sigillo nostro consignatas, alphabetoque intercisas ad fassionem dictorum domini nostri regis et nostri hominum duximus concedendas. Datum per manus venerabilis viri domini Mathei lectoris et canonici ecclesiae nostrae praefatae, vigesimo quarto die diei reambulationis metarum, erectionis et statutionis praenotatarum, anno Domini supradicto, praesentibus ibidem lionorabilibus dominis Gallo cantore, Ladislao custode, magistris Jacobo, Paulo, Ladislao, altero Paulo, Michaele, Antonio, Nicolao, Thoma, caeterisque canonicis fratribus nostris in Dei ecclesia praedicta Regi jugiter famulantibus sempiterno. 12. 1500. január 24. Buda. II. Ulászló a herényi Sándor Mártonnak, valamint a fiainak: Mihálynak és Gáspárnak, továbbá egy apától született fivérének, Sándor Györgynek, illetve az őfiainak: Ferencnek, Pálnak és Jánosnak adományozza új adomány címén a Heves vármegyében fekvő Szentimre pusztát. Eredetije a Jász-Nagykun-Szolnok megyei Levéltárban. Fordítása: Pintér Jenő, é. n. 9-10. p.