A Győri Püspökség Körlevelei, 1867
*/ 13 JTf. III. VV. Fratres et Filii in Christo Dilectissimi! Quadragesimali de Jejunio ad Vos, VV. FF. et FF. verba facturi, iisdem adhortationem Nostram exordimur verbis, quibus Sanctus Joannes Chrysostomus sua aetate fideles allocutus est. *) „Nos quidem, si toto anno clamare ac jejunium praedicare non cessamus, nemo verbis nostris animum attendit: quodei tantum Quadragesimae tempus advenerit, licet cohortetur nemo, licet consilium det nemo; etiam is, qui negligentissimus fuerit, excitatur, et oblatum ab ipso tempore consilium et cohortationem admittit.“ Nimirum tam religioso olim colebatur observantiae studio quadragesimale jejunium, tantaque erat ejus in animis omnium reverentia, ut eodem S. Chrysostomo teste 2) „non magistratuum tantum , sed et privatorum .... non divitum tantum, sed et pauperum, etiam ejus, qui diadema gestat, similiter, ut aliorum conscientiam ad hanc obedientiam inflecteret, et nullum discrimen inter mensam divitis, et pauperis, sed ubique frugalis esset victus.“ Exemplo nempe Salvatoris Nostri Jesu Christi accensi, utve ejus cruciatibus, pro salute nostra toleratis, compaterentur, atque se ipsos adfdWfitam spem resurrectionis expurgarent, aequum reputabant omnes: ut qui vix non toto';thni defluxu deliciis et voluptatibus immersi, quod vitae christianae quam maxime adversatur, negotiisque seculi implicati fuerant, hoc saltem tempore Domino vacarent, ac dierum suorum quasi decimas in grati ac poenitentis animi testimonium Deo, Auctori suo consecrarent. Utinam vel modica scintilla salubris hujus pietatis ac desiderii omnium, qui christiano nomine censentur, corda his etiam nostris temporibus afficeret, laeti profecto et festinantes verbis uteremur Apostoli: 3) „Ecce nunc tempus acceptabile, ecce nunc dies salutis.“ Sancta spe animaremur fore, ut omnes confugiant ad Dei misericordiam, alii quidem pietatis et poenitentiae vias, ac officia libenter amplectendo, alii vero, quorum religioso desiderio aliqua obsisteret infirmitas, praecepti rigorem, si supra corporum vires esset, impendiis facultatum, in pauperes erogandis, redimendo, omnes demum abstinendo a peccatis, vana, mollique vita; acceptabilique hoc tempore, orationibus publicis, Ecclesiae officiis, frequentiori Sacramentorum usui, sermonibus sacris, piis lectionibus et vigiliis assidue vacando. „Non enim, ait S. Leo M. 4), in sola abstinentia cibi stat nostri summa Jejunii, aut fructuosa corpori esca subtrahitur, nisi mens ab iniquitate revocetur, et ab obtrectationibus lingua cohibeatur. Sic ergo nobis edendi est moderanda libertas, ut etiam aliae cupiditates eadem lege froenentur. Mansuetudinis et patientiae, pacis et tranquillitatis hoc tempus est, in quo exclusa omnium contaminatione vitiorum, perpetuitas nobis est obtinenda virtutum. Nunc piarum mentium fortitudo, donare culpas, negligere contumelias et oblivisci assuescat injurias. Nunc fidelis animus per arma justitiae a dextris se exerceat et sinistris, ut per gloriam et ignobilitatem, per infamiam et bonam famam, securam conscientiam constantemque probitatem nec laudes inflent, nec opprobria defatigent. . . Non timeatur inter opera misericordiae terrenarum dimi- nutio facultatum. Semper dives est christiana paupertas, quia plus est, quod habet, quam quod non habet. Nec pavet in isto mundo indigentia laborare, cui donatum est in Nr. 582. De observantia quadrage- simalis jejunii. ’) Serm. 52. — 2) Cap. 1. Gener. Hom. 1. 3) 2. Cor. 6. 2. — 4) Serm. i. de Quadrag. 3
