A Győri Püspökség Körlevelei, 1866
Tartalomjegyzék
106 Nr. 2746. Eelatio de apum et arborum frugiferarum cultura praestanda. Nr. 2757. Ornatus Ecclesiae et sacrae supellectilis sollicite curandus. Illustrissimi auctoris luce publica donare cupiunt. Eruditissimi Auctoris praestantissimum opus non possum non omnibus et singulis impensissime commendare. Pretium unius exemplaris via praenumerationis defixum est in 1 fl. 30 xr. Jaurini, die 16. Octobris 1866. R Locumtenentiale Consilium ope Intimati ddto 5. Septembris h. a. Nr. 60212 exarati provocandos jubet DD. Vice-Archi-Diaconos et Parochos, ceu scholarum elementarium Inspectores ac Directores, ut per ordines sub 16. Martii 1862 Nr. 8714. publicatos demandatam tabellarem relationem de apum et frugiferarum arborum cultura praestent via Officii Dioecesani substernendam. Cujus dispositionis observantiam procurare ad partes pertinet DD. Vice-Archi-Diaconorum districtualium. Occasione hac silentio praeterire non possum abusus, qui hinc inde vigent circa fundum, qui in commassatione vel segregatione terreni pro usu scholae eoque praecise scopo a Dominis terrestribus donabantur, ut in eodem frugiferae arbores plantarentur et colerentur. Refertur mihi, quod in multis parochiis hujusmodi fundum communitas sibi vindicet, et in censum locet, quem suos in usus convertit. Alibi fundum ludimagister possidet, atque in fagopiretum vel cauletum convertit. Hujusmodi abusus tolerari porro nequeunt, et iccirco DD. Vice-Archi-Diaconis porro committo, ut isthuc de fundo frugiferis arboribus plantandis ac colendis destinato, an nimirum hunc in scopum reipsa convertatur, accurate referant. Jaurini, die 16. Octobris 1866. Zelus domus Patris mei comedit me, quia diligo eum: si tu me diligis, fili, dilige decorem domus meae. Aspice quomodo homines seipsos amantes curent de domibus suis, de mensa, de cubiculis, de lectis, de vestibus. Aspice qualis in domibus nitor et ornatus ; qualis in mensis munditia et apparatus: qualis in cubiculis, in lectis, in vestibus sumptuositas. Et tu Fili patereris, ut dilecti tui domus quasi spelunca latronum, immunda, ruinosa, neglecta remaneret? statuae truncae? imagines lacerae? Et tu ferres, ut altare meum, thalamus sponsi animae tuae, thronus Regis tui, ara, in qua quotidie Agnus innocens pro te immolatur sordida essent et pannosa? Et tu tolerares vasa Sanctuarii esse squalida pulvere et aerugine obscurata? His verbis inducit piissimus auctor memorialis vitae Sacerdotalis Christum loquentem de ministrorum Ecclesiae seu Sacerdotum obligatione curandi decorem domus Dei, nitorem et munditiem totius ecclesiastici apparatus, ut nimirum in aedibus sacris expolita omnia et munda oculis fidelium appareant. Et profecto, quis credat, spiritualia dumtaxat templa Spiritus Sancti, ut sunt fidelium animae, esse sub cura Pastoris? Quis credat, templa ipsa, quorum titulo gaudent et proventibus sustentantur, et quidquid ad sacra ministeria spectat, nihil operis et studii a Sacerdotibus requirere? vel cui magis ornandae §t praeparandae domus incumbit onus, quam ei, qui ejusdem Oeconomus est? Significat hoc S. Ambrosius illis
