A Győri Püspökség Körlevelei, 1862
Tartalomjegyzék
23 JXÍr. V. Sanctissimus Dominus Noster immortalis memoriae praedecessorum suorum vestigia non solummodo in juribus Ecclesiae fortiter asserendis, ac in quibusvis causa Dei et Ecclesiae adversitatibus constanter ac impavide tolerandis, sed „in laboribus etiam plurimis, ac in sollicitudine omnium Ecclesiarum" gloriose premit. Apostolicae sollicitudinis erga Orientales Ecclesias insigne nuper edidit documentum Beatissimus Pater, erigendo ac constabiliendo novam pro negotiis ritus Orientalis Congregationem. Jam sub 6-ta Januarii 1848 Apostolicas litteras 2) teneri amoris ac paternae sollicitudinis plenas dimisit ad Orientales Ecclesias non illas duntaxat, quas haeresis vel schismatis virus corrumpere atque ab Ecclesiae Catholicae communione abducere non potuit, verum ad illos quoque in Oriente Christianorum coetus, quos aper de silva et singularis fera vel haeresis vel schismatis miserandum in modum depascebat, quos tumida Photii et Michaelis Caerularii superbia ab imitatis in Ecclesia divinitus instituto centro rescindebat. Quorum antistites sic inter cetera amantissimus Pater alloquitur: „Recogitate ac memoria repetite veterem Ecclesiarum vestrarum conditionem, quum mutuo inter se, et cum reliquis catholici orbis Ecclesiis unitatis vinculo conglutinabantur: et considerate deinceps, num quidquam vobis profecerint divisiones, quae postmodum subsequutae sunt, et quibus factum est, ut nedum cum Ecclesiis Occidentalibus, sed neque inter vos ipsos retinere potueritis antiquam sive doctrinae, sive sacri regiminis unitatem. Memineritis symboli fidei, in quo nobiscum profitemini, credere vos „unam, sanctam, catholicam, et apostolicam Ecclesiam", atque hinc perpendite, num ipsa haec sanctae et apostolicae Ecclesiae unitas in tanta illa vestrarum Ecclesiarum divisione inveniri possit; dum vos ipsi eam agnoscere abnuitis in communione Romanae Ecclesiae, sub qua aliae per totum mundum frequentissimae Ecclesiae in unum corpus coaluere semper, et coalescunt." Proponit porro iisdem conditionem ac modum redeundi in gremium atque communionem S. Ecclesiae „non aliud, inquit, vobis imponimus oneris, quam haec necessaria; nimirum, ut ad unitatem reversi consentiatis nobiscum in professione verae fidei, quam Ecclesia Catholica tenet ac docet, et cum Ecclesia ipsa, supremaque hac Petri sede communionem servetis. Hinc ad vestros sacros ritus quod adtinet, rejicienda solummodo erunt, si quae in illos separationis tempore irrepserint, quae eidem fidei et unitati Catholicae adversantur: atque his demptis sartae tectaeque vobis manebunt veteres Liturgiáé vestrae orientales, quas pro illarum venerabili antiquitate ac caeremoniis ad fovendam pietatem idoneis apud nostros Decessores in pretio fuisse, atque a nobis pariter plurimi fieri in priori harum litterarum parte jam declaravimus." Concludit denique suam ad Orientales adhortationem sic „Utinam clemen- tissimus Deus dare dignetur sermoni huic nostro vocem virtutis, utinam studiis benedicat Fratrum, Filiorumque nostrorum, qui nobiscum de salute vestrarum animarum solliciti sunt, utinam ea Humilitatem nostram consolatione laetificet, ut inter Orientales Christianos Catholicam unitatem restitutam videamus, et in unitate ipsa novum habeamus subsidium ad veram Christi fidem in gentibus etiam a Christo alienis magis magisque propaNr. 1071. Nova Congregatio pro negotiis ritus Orientalis Romae erecta. ') 2. Cor. 11. 23. 28. — *) In suprema Petri Apostoli Sede V. Pii IX. Pontif. max. acta part. I. 6
