A Győri Püspökség Körlevelei, 1861
Tartalomjegyzék
15 vandis infortuniis, sin minus paternis desideriis parem, aliquam tamen pro angustis Nostris rebus pecuniae partem transmittendam curavimus, quam offerre Nobis nunquam intermisit pia Catholicarum gentium liberalitas. Quarum etiam non sine laude commemoratum volumus egregium charitatis exemplum in recreandis subsidiorum largitate afflictis per Syriam fidelibus, atque adeo maximopere laetamur, nunquam languescere in Ecclesia virtutem illam, quam divinus Reparator praecipuum esse signum voluit Christianae Religionis. Hic, quem hactenus exposuimus, sacrarum rerum et publicarum status , deplorandus quidem ac luctuosus, Nos vehementer angit atque perturbat, et gravi etiam moerore complet, Venerabiles Fratres: Vosque in partem vocatos procurationis Nostrae in partem etiam doloris venire non dubitamus. Sed tamen non concidamus animo, atque iteratis quotidie precibus levemus oculos nostros in montem, unde in tantis rerum asperitatibus opportunum expectemus auxilium. Aderit Ecclesiae suae Deus, aderit humilitati Nostrae, Ejusque Nos virtute roboratos ab officio et constantia Apostoliéi Ministerii nullus plane periculi metus , nulla deterrebit adversitas. Innocens Christianorum sanguis, quo perfusa Orientalis terra est, in odorem suavitatis ascendat ad Dominum. ilioque salutari velut sacrificio placatus gravissimas, quibus premimur, quaeque impendent, calamitates propitius avertat; atque accedente Sanctissimae Genitricis Dei ab origine immaculatae patrocinio, et beatissimis Apostolis Petro et Paulo suíTragantibus, concedat Ecclesiae suae de acerbissimis inimicis referre victoriam. Exurgat aliquando in judicium Deus, hostesque sui nominis religionis excidium anhelantes , multa et nefaria in Ecclesiam molientes in fortitudine brachii sui disperdat et conterat, vel, quod potius et optamus et poscimus, divinae gratiae lumine collustratos in viam justitiae et veritatis dives in misericordia clementissime traducat. Sacra ministerii nostri, quo ex Dei ordinatione inter homines fungimur libertas, ad ejusdem ministerii salutare exercitium maxime necessaria, illibata servari nequit, nisi tumultus factionum et omnis fori strepitus a Sanctuario exui esse jubeatur. Templum Domini, qui Pater est omnium, quive solem suum oriri facit super bonos et malos, sicuti olim locus refugii fuit, cujus Sanctimoniam privata vindicta violare verebatur, ipsaque publicae justitiae manus reverebatur. ita hodie quoque sacrum pacis asylum sit, oportet, ubi secularium luctarum fluctus in concordi animorum erga Patrem coelestem pietate sopiantur. „Pacem relinquo vobis, pacem meam de vobis,“ ait divinus auctor religionis nostrae, verbisque his praeceptum dedit nobis ministris suis , ut omne id ab altari arceamus, quod a suprema illa pace alienum est. Hinc jam facile perspicitur VV. FF. et FF. Sacerdotale munus eo tantum pacto utiliter et spiritui Christi conformiter exerceri posse, si cum politicis nihil commune habeat contentionibus, et super omnibus elevatum consistat studiis opinionum humanarum, quas inter nemo unquam alteri sine alterius invidia favere poterit. Suprema igitur lex esto sacerdotale munus ita gerere, ut ea tantum curemus, quae Dei sunt, quae ad salutem commissi nobis gregis adtinent, quae Ecclesiam Jesu Christi ejusque prosperitatem respiciunt. Nr. 332. De linea agendi, quam in praesenti patriae discrimine sequi oportent. 5
