Bél Mátyás: Buda város leírása 2. A török Buda (Budapest, 1990)

Tartalomjegyzék

290 Jlientsio tantum,vr- be potitur Ferdínan- dus : »aptam eam, Io> hanni red­dit Soly- niannus : « Viennoc obfidione redux, Io­hannem regem coii- ßi tuiti tjuo ritu, quibusque verbis : niiii, cum aquis lu&atus, circa veiperam in aduerfam ripam, in qua Iohannes caftra fua habebat, ægre emerfit. Quis autem , non inteHí­gat , Turas dijjîmulantibus, quibus naues ad manus erant, Budaque Pe- ßum commeabant, illum euafijfe, quamquam, exparte, res ita accidis- fet. In hanc ego fententiam, virum, fuba&i iudicii, alovio, quem audiuimus, indu&um fuiiTe arbitror. Nam , fi ftipendio inuitatus, fi conciliatus Iohanni, per So lymannum fuit, nihil opus erat, atrocis adeo fupplicii metu : nifi forte, lafciuientibus, ex fortunæ fucceíTu, barbaris, metum, ancipitis ciusmodi periculi, inieótum fuiiTe Nádas- dio, credamus. §. XV. E Rgo , biennio admodum Buda potiebatur Ferdinandvs. An­num vtrumque, comitiis infignem fecerat. De prioribus, iu- pra diximus : pofieriora, quae in annum MDXXVIIL coege­rat (ij faltem non filuifte iuuerit. Paucae tunc præfcriptae fuerunt le­ges , eæque, ex temporis habitu, petitae. Confulebatut in commu­ne , de exercitu confiituendo j puniendis, nouarum rerum auctori­bus 3 impertiendo, ièmel iterumque, iàluo conduCtu , ad officium redeuntibus i & quae funt minoris momenti, reliqua, in articulos oCto diftributa. Budam, Solymannus, ad eum modum , vt diximus, vix vllo fuorum labore, periculo certe nullo, occupatam, Iohanni tradi­dit, futurum, vti, erga fè, fidei pignus certiffimum, ita melioris pofiea fortunae, quemadmodum rebatur, aufpicium. Atque, reièdit omnino iflhic Iohannes, fiue fuam reparaturus, five fpeculaturus, So- lymanni fortunam , ad Viennam oblidendam , cum exercitu profici- lcentis. Non efi huius loci, vt operoiam funefiamque Tureis, op­pugnationem commemoremus : aliorfum nos inftituti inuitant ratio­nes : nempe, vt Buda fata conuerfionesque, iufio ordine, profèqua- mur. Quinto, quam obfidionem Vienna, inglorius fbluerat, die, Budam acceffit Solymannus, vtque diffimularet, aut certe leniret do­lorem, inde conceptum, Iohannem, iflhic agentem, quafi fuo vnius beneficio, Regem edicit, datoque diplomate, confirmat. Rem, ad hunc modum meminit Iovivs (k.) : Solymannus, Iohannem, Buda regem conflituit, beneficiariumque , amicum , ex diplomate, fo- lemnibus codicillis, adpellauit, adiunxitque ei Grittum, •vt ea pararent, qua confirmando regno, opportuna 'viderentur. Accidit autem , quod minime prater eundum 'videtur, tametfi barbari laudem r efficiat, •vt So­lymannus , Iohannem, in eius tabernaculum, cum proceribus Hungaris admiflum , impenfè rogaret, 'vt Pavllo Strigonienfi, pfl Petro Pérc- no, clementer , parcere, in prifiinum gratia locum, recipere 'vellet. Nam Iohannes , ab eorum ingeniis amicitiaque, plurimum abhorrebat : quo­COMIT. PEST, PILIS,’ SOUTH, PARS SPEC MEMBR. Hi. ti) Dicuntur, eius comitii placita , Decre­tum FtK-DiNANDi II. legiturque id I in Decretu Regum, p. 313. feq. ^■) Libro toties citato, p. 293.

Next

/
Thumbnails
Contents