Szabó Géza: Geschichte des ungarischen Coetus an der Universität Wittenberg 1555–1613. Halle 1941.

Die Ungarn an der Universität Wittenberg im XVI. Jahrhundert - II. Blüte des Coetus - 7. Das wissenschaftliche Leben des Coetus - Die vier Vorträge

Es ist eine Lobrede auf die Segnungen der Studien­jahre in fremden Ländern62). Der zweite Vortrag stammt von einem der Reisege­fährten des vorigen Verfassers, Sigismund Pécsi: ORATIO DE BONIS ANIMI ET CORPORIS SCRIPTA ET HABITA IN INCLYTO NATIONIS HUNGARICAE COETU WITEBERGAE A SIGISMUNDO PECZI, UNGARO. Typis Zachariae Cratonis. ANNO MDLXXXVIII«). berger ungarischen Gesellschaft im XVI. Jahrhundert. Ungarische Jahrbücher. Jhg. X (1930) 129—130 zu finden. 62) Vor der Rede werden 4 „Epigrammae ad lectorem“ vorge­tragen, verfaßt von Johann Csanádi, dem Senior des Coetus im Jahre 1587, zwei Reisegefährten: Sigismund Pécsi und Sigismund Máriássi, und einem Genossen, Demetrius Krakkói. Nach der Einleitung gliedert der Vortragende seine Ausführungen dreifach: 1. „Ac primum commemorabo rationes, quae laudes pere­grinationis contineant quaeque eam et necessariam et honestam et utilem et iocundam confirment . . .“ 2. Im zweiten Teil werden die Segnungen der „Peregrination“, z. B. die Freundschaft, die während eines Auslandsstudium geschlossen wird, und die Erwerbung neuer Kenntnisse, erörtert. 3. „Exactae sunt, Coetus sanctissime, partes orationis duae, restat tertia, in qua mihi in certamen descendendum erit telaque comparata ab adversiis, quibus vulnus facere peregrinationi conantur, reiicienda erunt ac repellenda. Quatuor enim potissimum reperio criminationes, quibus antigonistae lacerare peregrinationem et in invidiam vocare nituntur: Unam quod abstrahat e sinu patriae et a consuetudine domesticorum repellat; alteram quod multis gravi- busque periculis et molestiis exposita sit; tertiam quod pravos peregrinorum mores concipiat atque reportet; quartam quod a cultu divino arceat . . .“ Der Redner schließt seinen Vortrag mit den Worten: „Quae cum ita sint, ut cuique bona fama, amicitia, doctrina, sapientia cordi est: ita maxime sibi peregrinationis studium com­mendatum habeat tantoque se caeteris ante ire existimet, quanto longius latiusque mores urbesque externarum gentium perspiciendo et perlustrando in peregrinatione processerit. DIXI. Die Rede umfaßt 28 Seiten. 63) Über die Lebensumstände des Verfassers ist näheres in der obengenannten Studie von Herrn M. Asztalos zu finden. 67

Next

/
Thumbnails
Contents