Fabó András: Monumenta evangelicorum Aug. Conf. in Hungaria historica I-II Pest 1861-1863.

I. kötet - Pars secunda

105 scholis tantam sibi rerum divinaram cognitionem comparavit, ut ma­gnorum virorum sententia Ministerio dignus fuerit aestimatus. Hinc siDgulari Dei providentia ad regendam ecclesiam Rimabanyensem evocatus eum se praestitit,, ut procedente tempore Brizuam delatus, officio Ministri, ut vulgo loquimur, secundarii cum fructu fuerit defun­ctus. Vix tres et decem abierant hebdomadae, Briznensibus 23. Mart, an. 168 >. valedixit et Csetnekinum delatus est. postquam Briznensi­bus in refusionem sumtuum lOOfloreni fuissent numerati. Hic ita par­tes officii sui administrabat, ut an. 1688. Consenior Ven. Contubernii fuerit constitutus, in quo tanta cum prudentia versatus est, ut an. 1690. 11. Apr. Ven. Jacobus Regius, jam tum Sajó-Gömöriensis Pastor et Ven. Contubernii Senior, omni studio eo nomine officium Senioris deponere voluerit, quod in Ven. Andrea Bodovino existi­mabat se invenisse virum, cui officium hoc optimo jure conferri possit. Et quamvis nemo Rev. Fratrum iverit inficias : Ven. tamen Andreas Bodo destinationibus ejus vel maxime resistebat, in pu­blico Contubernii Conventu ad eum loquutus: Tandem tu noster Senior non eris," quando morieris. Nec alias evenit, ac Ven. ille vir divinabat. Postquam enim Jacobus Regius/) annos 21. in officio 0 Jacobus Regius alias Király dictus patria erat Szencziensis Trans- Danubianus Pastoris Evangelici filius. Rosnaviam inductus est an. 1656. die 11. Maji in locum Stephani Caspari Köszegiensis, Osgyaninum evocati. Cum magna utilitate sacris hic defunctus est, sed non sine ludibrio fortunae. Ut enim exstantiora tantum commemorem, an. 1671. 27. Maji cum Pastore germano Paulo Zarevuczio in exilium missus, dum eum auditores comitaren­tur, in Rudnik substitit atque e regione civitatis sub arbore quadam ultimum Vale dicturus, verba Davidis fugientis 2. Sam. XV. 25. adscripta explicuit. Neque fefellit eum divinatio, dum anno statim sequente 1672. mense Junio per tumultuantes Hungaros, imprimis Petrum Maddcsium Csetnekino Rosna­viam reduceretur, sed Posonium citatus, cum Reversalibus non sine infamia nominis sui subscriberet, officio excidit atque rursus per Comitia Sempronien- sia anno 1681. Rosnaviam devocatus ad annum 1687. officio praefuit et prae­fuisset imposterum, nisi anno dicto 27. Febr. ab Archiepiscopo Strigoniensi Georgio Széchényio cum Pastore germano Melchiore Birnsteinio et scholae Rectoribus Rosnavia fuisset exturbatus. Tandem Csetnekini in privato com­moratus anno 1690. Sajó-Gömöriensium Pastor constitutus moritur. In conju­gem sibi adsciverat Annam, Joh. Thurnaj viduam, sex demum liberorum matrem, ex quibus Ven. patris sui decus utcunque tuebatur Josephus, scho­larum Osgyanensis, Padariensis et Mokroluczensis Pastor. Priore conjuge anno 1667. mortua, anno sequente menseNovembri adsciverat sibi in uxorem virginem Susannam Hűlik Rosnaviensem, in quo tamen matrimonio praeter patientiam cum poenitentia conjunctam nihil erat residuum.

Next

/
Thumbnails
Contents