Memoria Basilicae Strigoniensis anno 1856. die 31. augusti (1856)

*«+

59

ei'—

20. R o 1) e r t u s.

Ab Anno 1226—1238.

Robertus antea Weszprimiensis Episcopus Anno 1212. ab Andrea II. Romam missus est, ut de concordia, inter Archi-Episcopos Strigoniensem et Colocensem stabilita, Pontifici Innocentio III. relationem praestet.1) Anno 122G. Archi-Episcopus constitutus est. Conversioni Cumanorum mox tam sedulam navavit operam, ut a Gregorio IX. Pontifice Apostolicae Sedis Legatus constitutus fuerit in partibus Cumanorum. Robertus quippe, praemissis ad Cumanos quibusdam Dominicains, a Membrorcho Duce invitatus, Ducem et Proceres cum quindecim aliorum millibus baptisavit et Theodoricum iis Episcopum constituit.2) Ordinatis Cumanorum rebus Strigonium redux Gregorium IX. certiorem fecit Anno 1231. de prodigiis Lucae Bánfi nuper Archi-Episcopi Strigoniensis, oravitque maiorem in modum suo, suorumque Suffraganeorum nomine, ut eundem Sanctorum numero accenseat (ut superius in vita Lucae iam adnotatum habetur). — Eo tempore Andreas II, exhausto aerario, Bona Regia et coronae Sacrae, omnesque publicorum redituum fontes Judaeis et Ismaelitis administrandos dedit. Versa ex eo civitas, depravari mores, supra quam credi potest, premi plebs christiana adeo, ut multi ad extremam inopiam adducti, spe sortis suae emendandae, ad sectam Saracenorum deficerent. Robertus semel iterumque Regem, ast incassum monens, 1232-0 Regnum universum Sacris interdixit, et principales auctores calamitatis : Dionysium Palatinum et Sámuelem Comitem Camerae excommunicavit. Andreas vel ut e somno excitatus Jacobum Praenestinum Episcopum Sedis Apostolicae Legatum sibi a Pontifice mitti postulavit,1) coram quo in Beregh Rex iuravit se malis medelam allaturum.1) Robertus Romam profectus suorum factorum rationem Pontifici Anno 1235. reddidit.5) Anno 1236. ius Patronatus Ecclesiae S. Gerardi M. in parvo Pest seu Creynfeld, a Béla Rege Abbatiae Belae Fontis Ord. Cisterc. collatum confirmavit et proventus, concessis suis decimis, auxit.8) Anno 1238. adhuc vixit testibus Diplomatibus quibusdam.

1) Cod. Dipl. T. III. V. I. p. 129. — Smittli Op. cit. p. 105. et sequen. Cod. Dipl. T. III. V. II. p. 151. 238. etc. — 3) Spányik. Hist. Prag. R. Hung. 1844. p. 179. — s) Cod. Dipl. III. v. II. p. 319. — 5) Ibid. p. 450. — «) Cod. Dipl. IV. v. 1. p. 60.