Leo Santifaller: Ergänzungsband 2/1. Festschrift zur Feier des 200 jährigen Bestandes des HHStA 2 Bände (1949)

IV. Quellen und Quellenkunde - 21. Ivan Dujcev (Sofia): Die „Responsa Nicolai I papae ad consulta Bulgarorum“ als Quelle für die bulgarische Geschichte

356 DujÓev, C. 99: Desideratis nőssé, quot sint veraciter patriarchae (R. 92 = P. 596, 32). C. 100: Porro quis patriarcharum secundus sit a Romano, consulitis (R. 93 = P. 597, 13). C. 101: Graecos dicere perhibetis, quod in illorum patria chrisma oriatur et ab illis per totum mundum tribuatur, et ideo nosse desideratis, si verum sit (R. 94 = P. 597, 17—18). C. 102: Quid de his agendum decernamus, qui pro qibuscumque culpis ad ecclesiam fugiunt, requiritis (R. 95 = P. 597, 20—21). C. 103: [Si] quicquid mulier tua contra te cogitaverit aut fecerit vel si te accusaverit, [quid agendum est ?] (R. 96 = P. 597, 29—30). C. 104: De servo, qui dominum suum apud principes accusat [quid agendum est?] (R. 97 = P. 597, 34). C. 105: Si sit sepeliendus qui se ipsum occidit (R. 98 = P. 598, 3). C. 106: Si sit pro eo sacrificium offerendum, requiritis (R. 98 = P. 598, 3—4). C. 107: Si est Christianus intra ecclesiam sepeliendus, inquiritis (R. 99 = P. 598, 12). C. 108: Qui in proelio defunctus fuerit, utrum reportandus ad propria sit, si parentes eius aut socii eius voluerint (R. 100 = P. 598, 18—19). C. 109: Quibus elemosyna eroganda, investigatis (R. 101 = P. 598, 23). C. 110: [Consulitis, si censeamus] esse inferendam pagano violentiam, ut Christianus fiat (R. 102 = P. 599, 1). C. 111: De libris profanis, quos a Sarracenis vos abstulisse ac apud vos habere perhibetis, quid faciendum sit, inquiritis (R. 103 = P. 599, 3—4). C. 112: A quodam Iudeo, nescitis utrum Christiano an pagano, multos in patria vestra baptizatos asseritis et, quid de his sit agendum, consulitis (R. 104 = P. 599, 7—8). C. 113: Consulentibus et instrui poscentibus vobis, quid de eo faciendum sit, qui super praecepta apostolica se efferens praedicare temptaverit (R. 105 = P. 599, 23—24). C. 114: Postremo deprecamini nos suppliciter, ut vobis, quemadmodum ceteris gentibus, veram et perfectam Christianitatem non habentem maculam aut rugam largiamur, asserentes, quod in patriam vestram multi ex diversis locis Christiani advenerint, qui, prout voluntas eorum existit, multa et varia loquantur, id est Graeci, Armeni et ex ceteris locis. Quapropter iuberi poscitis, utrum omnibus his secundum varios sensus eorum oboedire an quid facere debeatis ... De his autem, quos in patriam vestram de diversis locis advenisse perhibetis varia et diversa docentes ... (R. 106 = P. 599, 28—33; 600, 7—8). Also, die ausdrücklich erwähnten Consulta der Bulgaren waren 114 an der Zahl. Man muß jedoch erraten, daß die Erklärungen des Papstes in bezug auf die Beziehungen zwischen dem Taufpaten und seinem geistlichen Sohn, d. h. zwischen pater spiritualis und filius spiritualis, die in R. 2 zu finden sind, einer eventuellen Frage der Bulgaren entsprechen, ob es erlaubt sei, eheliche Verbindungen zwischen solchen Personen zu schließen. Der Papst antwortet darauf (C. 115), ohne die Frage der Bulgaren zu erwähnen. In diesem Falle muß man annehmen, daß alle Fragen der Bulgaren insgesamt 115 waren. Hat der Papst die ursprüngliche Ordnung der Fragen bewahrt oder verändert ? Die Fragen — wie auch die Antworten — sind unsystematisch gegeben. Das aber ist keineswegs dem Papst zuzuschreiben. In einigen von seinen Antworten hat er zusammen­fassend zwei oder sogar drei Fragen beantwortet1), und seine Antworten folgen immer der Reihe der Fragen. Wir haben keinen Grund zu glauben, daß er in seinem ganzen Send­schreiben ein anderes Verfahren befolgt hat. Andererseits haben die Bulgaren über gewisse Probleme zwei Fragen gestellt. In seinen Antworten aber hat der Papst solche Fragen nicht systematisiert und zusammengefaßt, sondern, streng der ursprünglichen Ordnung der Fragen *) *) Siehe Responsa, 7, 51, 63, 69, 98.

Next

/
Thumbnails
Contents