Hegyi Ádám (szerk.): Összeírások és egyházlátogatások a Békési Református Egyházmegyében 1721 és 1820 (1831) között - Editiones Archivi Districtus Reformatorum Transtibiscani 26. (Debrecen, 2022)

6. Egyházlátogatások

* EGYHÁZLÁTOGATÁSOK *

Veniente Szentesino exc[e]l[lentissi]mo episcopo, nos v[erbi] Divini ministri, cum potioribus senatus, scholae rectore, studiosis et discentium puerorum majoribus, scholarum item in quibus filiae informantur praeceptoribus et d[omi]no cantores, aliisque perhonestis personis, qui forte tunc apud nos commorabantur. Eidem obviam extra oppidum, ad duos circiter jactus, nosmet conferebamus, longo ordine hinc inde secus viam dispositi. Ut curru suo adpulit exc[e]l[lentissi]mus ep[isco]pus, ipse aurigam stare jussit, quo facto clarissimus d[omi]nus collega, Michael Füredi, currui proximus accedens, episcopum compendiose salutaverat, sermone hungarico, ep[isco]po salutationem vultu sereno ac attente excipiente, et benigna satis verba reddente.

Oppidum ingressum exc[ellentissimum] ep[isco]pum excepit latina salutatione spectabilis d[omi]nus vice-comes, Nicolaus Kárász. Tandem absolutis in ecclesia romano catholica suae relligionis ritibus: nobis v[erbi] Djivini] ministris, per missum nuncium significari jussit, ut ad horam pomeridianam quartam, suam excellentiajm] in oratio nostro praesentes praestolemur. Sed imbre durante impeditus excfellentissimus] ep[isco]pus, mutavit consilium sum veniendi in templum. Nosque ad hospitium suum venire jussit. Ubi haec acta sunt:

[p. 105.]

I. Nos v[erbi] DfiviniJ ministros domum ingressos, sedere, sibi e regione jussit. Quod factum statim.

II. Mandatum s[ac]r[atissi]mae cae[sa]reo r[e]g[i]ae majestatis quo visitatio haec ep[isco]palis injuncta esse praesumebatur solus praelegit, sic que sibi prudenter sane et pie viam munivit ad ea, quae, cum nobis agenda habuit.

III. Occasio vero (ut id saltem verbo moneam) regii mandati, quo visitatio ecclesiarum helvet[icae] confessioni addictarum dioecesanis romanae ecclesiae in Hungária ep[isco]pis injungebatur. Haec erat:

Anno 1742, ab episcopo QuinqueEcclesiensi delati sunt s[ac]r[atissi]mae aulae regiae, eiusdem dioeceseos ecclesiae reformatae, isto nomine (quasi id novum, et tunc demum primo fuisset auditum) quod ne in casu quidem necessitatis, laicis et mulierculis admittant baptismi administrationem. Ad quam relationem emanavit famosum illud anni 1742 regium rescriptum, quo compelluntur omnium regrii comitatuum proceres, ad adstringendos helvet[icae] confessionis pastores, ad id, ne ulterius obstetricibus in casu necessitatis baptismi administrationem interdicere sub gravi animadversione adtentent. Cuius regii rescripti copiam in fine harum adnotationum adnexam habebis.

Vigore huius regii intimati, episcopi dioecesani, ad visitandas in Hungária reformatorum ecclesias sese accinxerunt. Quamvis in regiis litteris, nulla,

226