VJESNIK 20. (ZAGREB, 1918.)

Strana - Sveska 3. - 177

177 komisija. I najprvo li. avgusta ovlasti sa dva pisma De Lupisa, koji se onda nalazio u Rimu. Sa prvijem glavnijem pismom, da preteče uspjeh nadbiskupova ràda, naredjuje De Lupisu, da izloži u Rimu njeno mišljenje o pitanju i u tu mu svrhu šalje jedno pismo za papu Ale

ksandra VII. a drugo za kardinala Franja Barberina, koji imadjaše po

časnu službu zaštitnika republike. Nalagaše mu, da otide odmah u kardinala i da mu prikaže i pismo za papu moleći ga, da se ne od luči ništa o parnici Kabožinoj, dok ne stignu obaviještenja republike i spisi parnice, koja se vodila, a nadasve da se raspra ne dostavi ni

jednoj kongregaciji, nego da nju razvidi papa lično; naloži mu još da se obavijesti i javi ko u Rimu bude radio za Kabogu i ovlašćuje ga da priopći da on prije zločina bijaše se izustio da će otići u Ulcinj u gusare te zasužnjivati svoje neprijatelje. Pismom istog dana upravljenijem kardinalu Franju Barberinu, budući moguće da nadbiskup prikaže drukčije stvar, moli ga da po

sreduje sa svojijem zagovaranjem pred njegovom Svetosti, eda bi od

godila svaku odluku, dok ne stignu obaviještenje i parnički spisi. Pismo upravljeno papi isti dan sadržavaše istu molbu. Pošto bi se pako bilo moglo držati, da je republika upala u crkovnu cenzuru, jer bijaše povrijedila pravo zaklona crkovnog, i tada De Lu

pisu bilo bi trebalo, da se boji ne upasti u nepravilnosti radeći oko ovog posla, jer naime ne bi se bilo podnijelo, da svećenik bude zago

vornikom izopćenika, drugijem, istog dana upravljenijem De Lupisu, republika ga ovlasti zamoliti papu, prije no što mu progovori o nalogu primljenu glede Kaboge, da ga riješi te nepravilnosti, da može raditi slobodno posao. De Lupiš izvrši nalog obavješćujući o tome 23< avgusta 1662, republiku, koja mu u toliko bijaše javila smrt šezdesetgodišnjega Sorga nakon 17 dana bolesti. Senat mu tada novijem pismom 7. septembra opiše ponašanje nadbiskupovo nama već poznato i uzaludnost ugova

ranja s njim, s čega se nadaše uspjehu svega posla od odluka u Rimu i nadje potrebito da De Lupiš ponovno zamoli u ime republike toliko kardinala Barberina, da se još zauzme revno za republiku, koliko da se obrati još i kardinalu Chigiu i Mariju Chigiu, generalu u Rimu, bratu papinu, da se sve ove tri ličnosti zauzmu kod njegove Svetosti. U tu svrhu kardinal Chigi i Don Marije Chigi moljeni su nastojati, da papa odobri izvadjenje krivca iz manastira i prizna republici slobodu kazniti ga po zakonima. De Lupiš primi nalog, da otide u njih i da svakome od njih prikaže odnosno pismo. Papa, iako su ga ličnosti, zamoljene od republike po De Lupisu, bile učinile sklonijem njoj, predade pitanje kongregaciji imuniteta i De Lupiš primi od nje pismo, koje je sadržalo njenu odluku, pozivom da \