ARHIVSKI VJESNIK 32. (ZAGREB, 1989.)

Strana - 65

Ljubinka Karpowicz, Kritika fašizma u djelu Dragovana Sepića. Arhivski vjesnik. 32 1989. sv. 33, str. 61—68. što je sa Italijom. »Sve jače proganjanje manjina u Evropi«, ističe Šepić, »iznosi na javu mane i praznine međunarodne zaštite manjina«." Upozoravajući da Italija ne priznaje postojanje manjina unutar svojih granica, Šepić tvrdi da je pravo takve emigracije da se organizira u inozemstvu, te da su te organizacije pravi predstavnik dotične manjine. Ovo je potvrda da Šepić nastupa ne samo kao dopisnik iz Pariza, već kao čovjek između čije egzistencije i mišljenja postoji identitet. Iznoseći međunarodne organizacije koje se bave izučavanjem i zaštitom manjina («Congrès des groupes nationaux organisés dans les Etats europeens«, »Die Nazionaliteten in den Staaten Europas«, »L'Union des Ligues pour la Société des Nations«, Druga Internacionala), te ulogom naših predstavnika (Josip Wilfan i Engelbert Besednjak), Dragovan Šepić se zadržava na ideologiji manjinskog pokreta — analizi čija je aktualnost začuđujuća. Šepić ističe presudnu ulogu njemačke filozofije u ideologiji manjinskog pokreta, posebno njezino razlikovanje naroda, naroda od države. Narod u ideologiji manjinskog pokreta ima svoje interese, individualnost i karakter koji se ne poklapaju s državom, što logično rađa potrebu na međunarodnoj ravni da se narodi organiziraju nezavisno od država. Narodi su, u ideologiji manjinskog pokreta, zajednice narodnog duha, skupina duhovnih interesa, a ne zajednica krvnog srodstva. »Manjinski pokret ide za tim«, piše Šepić, »da stvori jedan pravni sistem, koji će omogućiti manjinskim grupama da se priljube uz državu, ali da time ne trpe njihovi ekonomski, kulturni i politički interesi«.

12 Fašizam, međutim, posebno talijanski, nastoji asimilirati manjine, uništiti njihovu individualnost. Manjinski pokret se protivi etničkoj asimilaciji, tj. onoj koja uništava narodnu individualnost, ali se slaže s političkom asimilacijom koja podrazumijeva lojalan odnos narodne manjine prema državi u kojoj živi, te suradnju na zajedničkom razvoju. Da bi narodna manjina to postigla, potrebno je da bude organizirana, pa se u tom svjetlu pitanje manjine ne pojavljuje kao pitanje odnosnog pojedinca i države, već organiziranih manjinskih grupa i države u kojoj žive. Te grupe i u fašizmu moraju biti priznate kao međunarodne zajednice s osobinama pravnog lica, tj. subjektima međunarodnog prava. One moraju imati pravo da se organiziraju u autonomne zajednice koje imaju svoju vrhovnu vlast točno određenih kompetencija unutar države, te organiziranu lokalnu autonomiju. Profesor Šepić priznaje utjecaj njemačke teorije o federativnoj državi kao zajednici nacionalnosti (Nationalitätenstaat) nasuprot nacio11 V. bilj. 10. 12 Isto. 65